Convictions — Glaciers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Glaciers" van Convictions.
Songteksten
This love is nothing but a nightmare.
I can only feel the cold.
There’s nothing left here.
You left me alone to die without remorse or even saying goodbye.
You didn’t even say goodbye.
Why would God put me or anyone in this freezing cold with no one left to hold?
When you left me, mother drank her life away.
How could you expect me to live my life this way?
Just take me back.
Take me back to a time when I felt the warmth of your hand in mine.
Just take me back.
How do you think I felt when you walked out that door?
You left me alone in this barren wasteland I call home.
Show me the love that I’m unworthy of.
Please show me.
I am unworthy.
This is me in my own mind.
Life goes on but I keep falling behind.
Please send me home.
Don’t let me die alone.
The sun was so bright when you held me close.
Frozen in time.
Consumed by ice.
Can any words bring you back into my life?
A fire ignites within me.
It’s made me realize how cold my life must be.
And even though you left me hopeless and broken, just know that I still forgive
you.
Songtekstvertaling
Deze liefde is niets anders dan een nachtmerrie.
Ik voel alleen de kou.
Er is hier niets meer.
Je liet me alleen om te sterven zonder wroeging of afscheid te nemen.
Je hebt niet eens afscheid genomen.
Waarom zou God mij of iemand anders in deze ijskoude kou zetten zonder dat er nog iemand is om vast te houden?
Toen je me verliet, dronk moeder haar leven weg.
Hoe kon je verwachten dat ik zo zou leven?
Breng me terug.
Breng me terug naar een tijd waarin ik de warmte van jouw hand in de mijne voelde.
Breng me terug.
Hoe denk je dat ik me voelde toen je die deur uit liep?
Je liet me alleen achter in deze barre woestenij die ik thuis noem.
Toon me de liefde die ik onwaardig ben.
Laat het me alsjeblieft zien.
Ik ben onwaardig.
Dit ben ik in mijn eigen gedachten.
Het leven gaat door, maar ik blijf achterlopen.
Stuur me alsjeblieft naar huis.
Laat me niet alleen sterven.
De zon was zo fel toen je me dicht hield.
Bevroren in de tijd.
Geconsumeerd door ijs.
Kunnen woorden je terug in mijn leven brengen?
Een vuur ontbrandt in mij.
Het heeft me doen beseffen hoe koud mijn leven moet zijn.
En ook al liet je me hopeloos en gebroken achter, weet dat ik nog steeds vergeef
u.