Cómplices — Lunario songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lunario" van Cómplices.
Songteksten
Quedan lunas para amarte al borde del acantilado
Quedan lunas para beber la lluvia de estos cristales
Quedan lunas para sentirnos libres viviendo el asfalto
Y lunas de noches nacidas para añorarte
Quedan lunas para soñar locuras casi sublimes
Quedan lunas para arrepentirme de haber dado tanto
Quedan lunas con puertas abiertas de cines y bares
Y lunas con labios sellados de rabia y de llanto
De lunas se hace la historia
La historia sencilla que andamos
De luces brillantes de sombras
De besos ardientes de clavos
De lunas se hacen los recuerdos
Se trenza la vida y la muerte
Tristezas, locuras, deseos
Desiertos, estrellas, simientes
Quedan lunas espiando el derrame de nuestros excesos
Quedan lunas cubiertas de miel bajo distintos cielos
Y lunas hechas de hielo apagando esta lumbre
De lunas se hace la historia
La historia sencilla que andamos
De luces brillantes de sombras
De besos ardientes de clavos
De lunas se hacen los recuerdos
Se trenza la vida y la muerte
Tristezas, locuras, deseos
Desiertos, estrellas, simientes
Quedan lunas llenas de abril y promesas ciertas
Quedan lunas crecientes que tiemblan con luces nuevas
Y lunas menguantes de otoño que se oscurecieron.
Songtekstvertaling
Er zijn manen over om van je te houden op de rand van de klif
Er zijn nog manen over om de regen uit deze kristallen te drinken.
Er zijn manen over om vrij te leven op het asfalt.
En manen van nachten geboren om je te missen
Er zijn manen over om waanzin te dromen bijna subliem
Er zijn manen over om spijt te hebben dat ze zoveel hebben gegeven.
Er zijn manen met open deuren van bioscopen en bars
En manen met lippen verzegeld met razernij en huilend
Van Manen is geschiedenis
Het eenvoudige verhaal dat we lopen
Van heldere lichten van schaduwen
Van vurige kussen van nagels
Manen maken herinneringen.
Leven en dood zijn gevlochten.
Verdriet, waanzin, verlangens
Woestijnen, sterren, zaden
Er zijn manen over die ons bespioneren.
Er zijn nog manen bedekt met honing onder verschillende luchten.
En manen van ijs die dit licht doven.
Van Manen is geschiedenis
Het eenvoudige verhaal dat we lopen
Van heldere lichten van schaduwen
Van vurige kussen van nagels
Manen maken herinneringen.
Leven en dood zijn gevlochten.
Verdriet, waanzin, verlangens
Woestijnen, sterren, zaden
Er zijn nog steeds manen vol met April en ware Beloften
Er zijn nog steeds groeiende manen die beven met nieuwe lichten
En afnemende herfstmanen die verduisterd werden.