Communic — Denial songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Denial" van Communic.
Songteksten
A deathlike silence sweeping the land
Murderer, a feeling of blame, feeding this sinister kiss
A room filled with the smell of death and decay
Anger wash over me as memories stir my mind
My body is numb, agonized and blind
These strange calls, from those who walked before their time
Spinning through emotional fields
I turned the nails, that closed this crest of belief
Once I surely tasted paradise
But now I weep
Will I ever see this paradise unveil
I will be searching for all my years
Strangely waiting among the shadow of the stones
I now feel connected while in your garden
Is there a king of vengeance who roams to punish me
Inside it feels, like a battle between good and evil
An internal storm that hates me
And this torn always outlasts me
I wish I could believe in angels and demons
I wish I could believe…
I wish I could believe in angels and demons
I wish, we could meet again
Welcome to my world of denial
Welcome to the realm of the lost
Come, feel the stillness of my garden
Where my blood has soaked the ground
Once I surely tasted paradise
But now I weep
Will I ever see this paradise unveil
I will be searching for all my years
I wish I could believe in angels and demons
I wish I could believe…
I wish I could believe in angels and demons
I wish — we could meet again
I will be searching for all my years
Songtekstvertaling
Een dodelijke stilte die het land overspoelt
Moordenaar, een gevoel van schuld, het voeden van deze sinistere kus
Een kamer gevuld met de geur van dood en verval.
Woede wast over me heen als herinneringen mijn geest beroeren
Mijn lichaam is verdoofd, gekweld en blind.
Deze vreemde telefoontjes, van degenen die voor hun tijd liepen
Draaien door emotionele velden
Ik draaide de nagels, die deze crest van geloof sloot
Ooit heb ik het paradijs geproefd.
Maar nu huil ik.
Zal ik ooit deze onthulling van het paradijs zien
Ik zal al mijn jaren zoeken
Vreemd wachtend tussen de schaduw van de stenen
Ik voel me nu verbonden in uw tuin.
Is er een koning van wraak die zwerft om mij te straffen?
Binnenin voelt het als een strijd tussen goed en kwaad.
Een interne storm die me haat.
En deze verscheurde altijd overleeft me
Ik wou dat ik kon geloven in engelen en demonen
Ik wou dat ik kon geloven…
Ik wou dat ik kon geloven in engelen en demonen
Ik wou dat we elkaar weer konden ontmoeten.
Welkom in mijn wereld van ontkenning
Welkom in het rijk der verlorenen.
Kom, voel de stilte van mijn tuin
Waar mijn bloed de grond heeft doordrenkt
Ooit heb ik het paradijs geproefd.
Maar nu huil ik.
Zal ik ooit deze onthulling van het paradijs zien
Ik zal al mijn jaren zoeken
Ik wou dat ik kon geloven in engelen en demonen
Ik wou dat ik kon geloven…
Ik wou dat ik kon geloven in engelen en demonen
Ik wou dat we elkaar weer konden ontmoeten.
Ik zal al mijn jaren zoeken