Colossus — Fungal Gardens songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fungal Gardens" van Colossus.
Songteksten
Deep in the earth, where the sleeper gives birth to great wonders
In the belly of the soil where all living recoils and daylight gets torn asunder
Among false deeds and swollen leafs they slumber
As rites of passage clears the ashes exposes the worn and plundered
Where no thought dwell…
They feed the broken shell
Where the unconscious still lingers
The flicking of delicate fingers
Of the dirt out of wasted attempts
A sting of hope moving in the debris
Of the ashes out of fear and contempt
A single breath of life flows in the breeze
In days of yore, the seeker explored lost faces
When the ears of the broken hears the unspoken and connects the fading traces
Old tragedies becomes new remedies to bring action
Where all is destroyed, out of the void breeds a new distraction
With no air to dream
There is no life to be seen
Where the ghosts still roam
Is where they call their home
Dark, cavelike halls
Tear down the walls
Let out the night
Damp, suffocating rooms
Air out the womb
Let in the light
Oh, great winds, give me the wings to soar once again
Oh, take me with you, carry me up high and rejoyce as I ascend
Songtekstvertaling
Diep in de aarde, waar de slaper grote wonderen voortbrengt
In de buik van de grond, waar alle levende recoils en daglicht worden verscheurd.
Onder de valse werken en de gezwollen bladeren slapen ze.
Als de overgangsrituelen de as verwijderen, onthult de versleten en geplunderde
Waar geen gedachten wonen…
Ze voeden de kap.
Waar het onbewuste blijft hangen
Het flikkeren van delicate vingers
Van het vuil van verspilde pogingen
Een steek van hoop die beweegt in het puin
Van de as uit angst en minachting
Een enkele levensadem stroomt in de wind
In de dagen van vroeger verkende de zoeker verloren gezichten.
Wanneer de oren van de gebroken horen het onuitgesproken en verbindt de vervagende sporen
Oude tragedies worden nieuwe remedies om actie te ondernemen
Waar alles vernietigd is, uit de leegte een nieuwe afleiding voortbrengt.
Zonder lucht om te dromen
Er is geen leven te zien.
Waar de geesten nog steeds rondzwerven
Is waar ze hun thuis noemen
Donkere, cavelike zalen
De muren afbreken
Laat de nacht gaan
Vochtige, verstikkende kamers
Lucht uit de baarmoeder
Laat het licht binnen
Oh, grote wind, geef me de vleugels om weer te zweven
Oh, neem me met je mee, Draag me hoog en voeg me bij als ik opstijg