Coldburn — When the Sun Is Dreaming Quietly songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "When the Sun Is Dreaming Quietly" van Coldburn.
Songteksten
the lights go out
the city sleeps tonight
the sound of silence, feel walls whispering loud
I admire you when the sun is dreaming quietly
streetlights let the awkward shine bright
shadows running fast, frightened to get punished from the light
I’m not afraid of the sun but i don’t like how you change
by the end of the night — with the start of dawn
in the daylight faces look so bright
plastic smile! I do not fit in living a hollow life
sharing this place by day with these judging eyes
dead lanterns bring back to mind —
feeling home in the street lights
i walk relentless through my play
you’re the stage: a cold and calm paradise,
my potential escape into the life
cause no one can take away your stories
no one can steal these memories
you talk to me, still by my side
one steady fellow through the night
so i don’t even care
your words and hands can’t tie me down
I can stand the times of pain
the scars I earn, the names I own
the dirty things I smell foremost
the city writes its stories down
the memories are mine
Songtekstvertaling
de lichten gaan uit
de stad slaapt vannacht
het geluid van stilte, de muren fluisteren luid
Ik bewonder je als de zon stil droomt
straatlantaarns laten het onheilspellende schijnen
schaduwen rennen snel, bang om gestraft te worden voor het licht.
Ik ben niet bang voor de zon, maar ik hou er niet van hoe je verandert.
aan het einde van de nacht-met het begin van de dageraad
in het daglicht kijken gezichten zo helder
plastic glimlach! Ik pas niet in een hol leven.
deze plek overdag delen met deze jurerende ogen.
dode lantaarns brengen je terug. —
thuis voelen in de straatverlichting
ik loop meedogenloos door mijn stuk.
u bent het podium: een koud en rustig paradijs,
mijn potentiële ontsnapping in het leven
want niemand kan je verhalen afnemen.
niemand kan deze herinneringen stelen.
je praat met me, nog steeds aan mijn zijde.
een vaste man door de nacht
dus het kan me niet eens schelen.
je woorden en handen kunnen me niet vastbinden.
Ik kan de tijden van pijn verdragen.
de littekens die ik verdien, de namen die ik bezit
de vieze dingen die ik het meest ruik
de stad schrijft zijn verhalen op
de herinneringen zijn van mij.