Coffins — Into the Coffin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into the Coffin" van Coffins.
Songteksten
I gave my hand for you to hold,
I gave my love that you went and sold.
Exchanged our song for another,
Can’t blame this dead flame that once glowed like no other.
How do you soften the thought of carrying coffins?
We were so alive, only to see us wither and dies.
You said you’d stand even if this would all fall.
You’re yearning, yielded, when you hit the wall.
I syour ears tried to make you hear my call,
But your were long gone no hope in a sunless dawn.
How do you soften the thought of carrying coffins?
We were so alive, only to see us wither and die
Woah-aoh-ohhhh Why must soil run dry?
And I never ever thought I’d hear these words be said,
now i lay here in an unmade bed.
Empty stomachs unable to be fed,
Your ego swallowed you and from there you fled.
So far away could not find your way back,
Walked down, the path where feet slipped through the cracks.
Where feet slipped through the cracks,
Could not find your way back,
Where feet slipped through the cracks,
Could not find your way back.
How do you soften the thought of carrying coffins?
We were so alive, only to see us wither and die.
Woah-aoh-ohhhh Why must soil run dry?
Songtekstvertaling
Ik gaf mijn hand om je vast te houden.,
Ik gaf mijn liefde die je verkocht.
Ruilde ons lied voor een ander.,
Ik kan het deze dode vlam niet kwalijk nemen die ooit gloeide als geen ander.
Hoe verzacht je de gedachte om doodskisten te dragen?
We waren zo levend, alleen om ons te zien verwelken en sterven.
Je zei dat je zou staan zelfs als dit allemaal zou vallen.
Je verlangt, geeft toe, als je de muur raakt.
Ik probeerde je mijn oproep te laten horen.,
Maar je was allang weg. geen hoop meer in een zonloze dageraad.
Hoe verzacht je de gedachte om doodskisten te dragen?
We waren zo levend, alleen om ons te zien verwelken en sterven.
Waarom moet de grond droog zijn?
En ik had nooit gedacht dat ik deze woorden zou horen.,
nu lig ik hier in een onbedoeld bed.
Lege magen kunnen niet gevoed worden,
Je ego slokte je op en van daaruit vluchtte je.
Zo ver weg kon je de weg terug niet vinden,
Liep naar beneden, het pad waar voeten door de scheuren gleden.
Waar de voeten door de scheuren gleden,
Kon de weg terug niet vinden,
Waar de voeten door de scheuren gleden,
Kon de weg niet terug vinden.
Hoe verzacht je de gedachte om doodskisten te dragen?
We waren zo levend, alleen om ons te zien verwelken en sterven.
Waarom moet de grond droog zijn?