Code — Dialogue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dialogue" van Code.
Songteksten
a serpent is kept in this pillow
a mentor and critic
blue all the day
and at night begins to jade
how can it hope to be any more than a (it?) can
not a human but a low thing
its seminars languish in failure scribbled
in spidery, spit-spattered achres
long long
drone there, a lovertheif
that must suffer it all
suffer directly and squeeze
and gather up your sheets
and swing and swing and swing
in isolation
quiet please
I am locked in with you
like a fiend from some film
I can’t quite remember
sour and neglected friend
whose old skin became hard
unnamed but now a face
at the window
so let us do death
as I am already in parts
from promising dreams
I cannot deliver
mad and dejected lamp
that has never gone out
just condemned to make shapes
on the ceiling
you don’t fool me now
with a calm demeanour
in this washing of thoughts
I have watched your blood boil
slow now
we’re simply pieces
estranged
a blinking beacon
and boat separated
by some heavy shroud
this skin sticks like a mangled cloth
to be wrung and wrung
and never dry out
press in feel the passages swim
from a wall of dark eyelids
where memory plays like
old film
of cells
reticulation
unclean, unsure
unclean and elevating
peel from the screen
such paper-thin fingerprint wings
cling and constrict in cellophane twists
so suffocating
the snake is in the nest
to swallow every piece
of recollected guilt
it forces me to keep
the snake is in the nest
it tightens in the night
to keep the meat distressed
and lock me in its sights
Songtekstvertaling
een slang zit in dit kussen.
een mentor en criticus
de hele dag blauw
en ' s nachts begint te jade
Hoe kan het hopen meer te zijn dan een (het?) kunnen
geen mens, maar een laag ding.
de seminars kwijnen weg als ze mislukken.
in spidery, spit-spetterde pijntjes
lang
drone daar, een lovertheif
dat moet het allemaal ondergaan.
direct lijden en knijpen
en pak je lakens.
en swing en swing en swing
op zichzelf
stilte alstublieft.
Ik zit opgesloten met jou.
als een duivel uit een film
Ik weet het niet meer.
zure en verwaarloosde vriend
wiens oude huid hard werd
naamloos maar nu een gezicht
bij het raam
dus laten we de dood doen.
zoals ik al in delen ben
van veelbelovende dromen
Ik kan niet leveren.
gekke en uitgeworpen lamp
dat is nooit naar buiten gegaan
alleen veroordeeld om vormen te maken
op het plafond
je Houdt me nu niet voor de gek.
met een kalme houding
in dit wassen van gedachten
Ik heb je bloed zien koken.
langzaam nu.
we zijn gewoon stukken.
vervreemd
een knipperend baken
en de boot gescheiden.
door een zware lijkwade.
deze huid blijft plakken als een verminkte doek.
om gekneveld en gekneveld te worden.
en nooit uitdrogen
druk op de passages zwem
van een muur van donkere oogleden
waar het geheugen speelt als
oude film
van cellen
reticulatie
onrein, onzeker
onrein en verheffend
schillen van het scherm
zulke papieren vingerafdrukvleugels
klem en vernauwing van de cellofaantwervels
zo verstikkend
de slang is in het nest
om elk stuk door te slikken
van herinneringen aan schuld
het dwingt me om
de slang is in het nest
het sluit in de nacht
om het vlees benauwd te houden
en me in het vizier houden