Code — Black Rumination songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Black Rumination" van Code.
Songteksten
Sparse beneath the crest in savage, graceful throws subjugates of the gallery
parade.
Burnished by the lunar scope
secrets steps of quiet art
churn about a poison isle
whose patron waits and watches
from a cruel claw of basalt,
a ponderous funeral stone
And in the blackened breach before
it thunders around the the throne
Cast his presence, His essence a Winter repose
Fronds extending, a whisper in the folds
Of eyes in the dark
Shoals vast and brooding
They study his thoughts
They mimic his motion
Dread forms from echoes in blood
Shapes call the night to align them
In one, a stranger to light
Black rumination
Dark mouths in perishing prayer
Surround a spire of dissension
Arcane — the withering throne
Black rumination
Tides to his coronet
A surf that teems with sly creation
Apparitions lithe and pacing
The brow is furrowed deep
A nature searing in the hum ours
Honing furies from the edges
Dead minds feed this aberration
Swathed in tears
In ocean tinctures
Never sated for horror, for decay
His sculptures adoring
The channel of their rage
Dread forms — His thoughts are cold and still
A solemn vision in the water
A soured confidence and
They work about the throne
In fervent circles, stern and ceaseless
A wilderness dilating
Songtekstvertaling
Schaars onder de crest in savage, sierlijk onderwerpt de galerie aan hem.
optocht.
Verbrand door het maanbereik
geheimen stappen van stille kunst
Karn over een vergif eiland
wiens beschermheer wacht en wacht
van een wrede klauw van basalt,
een zware begrafenissteen
En in de Zwarte breuk voor
het dondert rond de troon.
Werp zijn aanwezigheid, zijn essentie een Winter rust
Schijfjes die zich uitstrekken, een fluistering in de plooien
Van ogen in het donker
Scholen groot en broeiend
Ze bestuderen zijn gedachten.
Ze bootsen zijn beweging na.
Dread forms from echoes in blood
Vormen roepen de nacht op om ze op één lijn te brengen
In één, een vreemdeling aan het licht
Zwarte herkauwingen
Donkere monden in het verloren gebed
Omring een spits van verdeeldheid
Arcane-de kwijnende troon
Zwarte herkauwingen
Getijden naar zijn coronet
Een branding die wemelt van sluwe creatie
Verschijningen loodsen en ijsberen
De wenkbrauw is diep
Een verschrompelde natuur in de hum van ons
Honingfurries van de randen
Dode geesten voeden deze aberratie.
Vol tranen
In tincturen van de oceaan
Nooit volgepropt voor horror, voor verval
Zijn sculpturen aanbidden
Het kanaal van hun woede
Angst vormen-zijn gedachten zijn koud en nog steeds
Een plechtige visie in het water
Een verzuurd vertrouwen en
Ze werken aan de troon.
In vurige Cirkels, streng en onophoudelijk
Een wildernis die uitdijt