Claudio Lolli — Vent'Anni songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vent'Anni" van Claudio Lolli.
Songteksten
Vent’anni tra milioni di persone, che intorno a te inventano l’inferno.
Ti scopri a cantare una canzone, cercare nel tuo caos un punto fermo.
Vent’anni nè poeta nè studente, povero di realtà ricco di sogni,
vent’anni e non sapere fare niente, nè per i tuoi nè per gli altrui bisogni,
vent’anni e credi d’essere impotente.
Vent’anni e solitudine sorella, ti schiude nel suo chiostro silenzioso,
il buio religioso di una cella, la malattia senile del riposo.
Vent’anni e solitudine nemica, ti vive addosso con il tuo maglione,
ti schiaccia come un piede una formica, ti inghiotte come il cielo un aquilone,
vent’anni e uscirne fuori è fatica.
Vent’anni e stanza ormai piena di fumo, di sonno di peccati e di virtù,
lasciandoti alle spalle un altro uomo, dovresti finalmente uscire tu.
Vent’anni e il vecchio mondo ti coinvolge, nel suo infinito gioco di pazienza,
se smusserai il tuo angolo che sporge, sarai incastrato senza resistenza,
vent’anni prima prova di esperienza.
Vent’anni e ritagliare i confini, di un amore che rinnova l’esistenza,
e ritrovarsi ai margini del nuovo, scontento della tua stessa partenza.
Vent’anni e una coscienza rattrappita, che vuole venir fuori e srotolarsi,
come tendere un filo tra due dita, vedere quanto è lungo e misurarsi,
vent’anni fare i conti con la vita.
Vent’anni e già vorresti averne trenta, esserti costruito già un passato,
vent’anni e l’avvenire ti spaventa, come un processo in cui sei l’imputato
Vent’anni strano punto a mezza strada, il senso dei tuoi giorni si nasconde,
oltre quella collina mai scalata, di là dal mare e dietro le sue onde,
vent’anni rabbia sete e acqua salata.
Songtekstvertaling
Twintig jaar onder miljoenen mensen, die de hel om je heen uitvinden.
Je zingt een lied, zoekt in je chaos een dood spoor.
Twintig jaar noch dichter noch student, arm van de werkelijkheid rijk aan dromen,
twintig jaar en niet weten hoe je iets moet doen, noch voor jezelf, noch voor de behoeften van anderen.,
twintig jaar en je denkt dat je hulpeloos bent.
Twintig jaar en eenzaamheid zus, lokt je uit in haar stille klooster,
de religieuze duisternis van een cel, de seniele ziekte van rust.
Twintig jaar en vijandelijke eenzaamheid, leeft op je met je trui,
een mier verplettert je als een voet, het verzwelgt je als de hemel als een vlieger,
twintig jaar en er onderuit komen is moeilijk.
Twintig jaar en nu vol rook, slaap van zonden en deugden,
als je een andere man achterlaat, moet je er eindelijk uit.
Twintig jaar en de oude wereld betrekt je in zijn eindeloze spel van geduld.,
als je je uitstekende hoek gladstrijkt, zit je vast zonder weerstand.,
twintig jaar eerste ervaring.
Twintig jaar en de grenzen wegsnijden, van een liefde die het bestaan vernieuwt,
en vind jezelf op de rand van het nieuwe, ongelukkig met je eigen vertrek.
Twintig jaar en een gebroken geweten, dat naar buiten wil komen en zich wil ontvouwen. ,
hoe een draad tussen twee vingers te rekken, te zien hoe lang het is en te meten jezelf,
twintig jaar omgaan met het leven.
Twintig jaar en ik wou al dat je dertig was, heb al een verleden opgebouwd.,
twintig jaar en de toekomst maakt je bang, als een proces waarin je de verdachte bent.
Twintig jaar vreemd punt halverwege, de Betekenis van je dagen verbergt,
achter die heuvel klom nooit, voorbij de zee en achter de golven,
twintig jaar dorst woede en zout water.