Claudio Lolli — Antipatici Antipodi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Antipatici Antipodi" van Claudio Lolli.
Songteksten
Non la credevo certo così lunga
E obbligatoria questa strada ferrata
Che ci ha concesso dei rifornimenti
Senza il miracolo di una fermata
Davanti a me solo una vecchia donna
Mangia panini e parla di suo figlio
Mi assomigliava
Sono tutti uguali gli occhi degli uomini verso l’esilio
E sono questi gli antipatici antipodi
A metà tra il confine e la vacanza
Dove non basta sommare chilometri
Per definire la lontananza
Verso questa terra di nessuno
Dove la solitudine forse
Darà ancora dei frutti
Perché è impossibile mettere radici qui
Come è impossibile tornare tutti
E così resto incollato a un treno
Attaccato agli alberi che volano via
Con il pericolo della paura
Ma senza il vizio della nostalgia
Resto a guardare le pianure molli
E le colline, le tane di conigli
Già più lontana
Sembrano stanchi gli amici di chi sta in esilio
In questa patria solamente astratta
Dove gli indigeni però sono tutti dalla nostra parte
Perché abbiamo le loro stesse belle facce asimmetriche
E passiamo il tempo a preparare le carte
In qualche modo faranno arrivare
Le nostre dolci promesse di guerra
Da questi antipatici antipodi
A tutto il resto della terra
Non ho lasciato a casa neanche un vuoto
Neanche il mio doppio a farvi compagnia
Il mio futuro, il mio passato remoto
Non saranno pratiche da polizia
Davanti a me una vecchia donna dolce
Mi offre un panino pieno d’insalata
Io la ringrazio
E poi mi fa un segno, c'è una ginestra sulla massicciata
Songtekstvertaling
Ik dacht niet dat het zo lang was.
Deze spoorweg is verplicht
Die ons voorraden gaf.
Zonder het wonder van een stop
Voor mij alleen een oude vrouw
Hij eet broodjes en praat over zijn zoon.
Hij leek op mij.
De ogen van de mensen om te verbannen zijn allemaal hetzelfde.
En dit zijn de onplezierige antipoden.
Halverwege tussen de grens en de vakantie
Waar het niet genoeg is om kilometers toe te voegen
Om de afstand te definiëren
Naar dit land van niemand.
Waar eenzaamheid misschien
Het zal nog steeds vrucht dragen
Waarom het onmogelijk is om hier wortel te schieten
Hoe het onmogelijk is om alles terug te keren
En dus zit ik vast aan een trein
Vast aan bomen die wegvliegen
Met het gevaar van angst
Maar zonder de Ondeugd van nostalgie
Ik rust om naar de zachte vlakten te kijken.
And the hills, the rabbit burrows
Al verder weg
De Vrienden van de ballingen lijken moe.
In dit land alleen abstract
Waar de inheemse echter allemaal aan onze kant staan
Omdat we hun eigen mooie asymmetrische gezichten hebben.
En we besteden de tijd aan het voorbereiden van de kaarten
Op een of andere manier zullen ze het laten komen
Onze mooie oorlogsbeloften
Van deze onaangename antipoden
Voor de rest van de aarde
Ik heb thuis geen gat achtergelaten.
Zelfs niet mijn dubbelganger om je gezelschap te houden.
Mijn toekomst, mijn verre verleden
Het zullen geen politiepraktijken zijn.
Voor me ligt een lieve oude vrouw.
Hij biedt me een broodje vol salade aan.
Ik dank u.
En dan geeft hij me een teken, er is een bezem op het massief