Claudio Baglioni — Poster songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poster" van Claudio Baglioni.
Songteksten
seduto con le mani in mano
sopra una panchina fredda del metro
sei l¬ che aspetti quello delle 7.30
chiuso dentro il tuo palteot
un tizio legge attento le istruzioni
sul distributore del caff
e un bambino che si tuffa dentro a un bign
e l’orologio contro il muro
segna l’una e dieci da due anni in qua
il nome di questa stazione
mezzo cancellato dall’umidit
un poster che qualcuno ha gi scarabocchiato
dice «Vieni in Tunisia»
c' un mare di velluto ed una palma
e tu che sogni di fuggire via…
di andare lontano lontano
andare lontano lontano…
e da una radiolina accesa
arrivano le note di un’orchestra jazz
un vecchio con gli occhiali spessi un dito
cerca la risoluzione a un quiz
due donne stan parlando
con le braccia piene di sacchetti dell’Upim
e un giornale aperto
sulla pagina dei films
e sui binari quanta vita che passata
e quanta che ne passer
e due ragazzi stretti stretti
che si fan promesse per l’eternit
un uomo si lamenta ad alta voce
del governo e della polizia
e tu che intanto sogni ancora
sogni sempre sogni di fuggire via…
di andare lontano lontano
andare lontano lontano…
sei li che aspetti quello delle 7,30
chiuso dentro il tuo paletot
seduto sopra una panchina fredda del metro
Songtekstvertaling
zittend met de hand
over een koude meterbank
je wacht op half acht.
opgesloten in je palteot
een man leest de instructies zorgvuldig.
over de Caff distributeur
en een baby die in een bigny duikt
en de klok tegen de muur
hij scoort nu al twee jaar één en tien.
de naam van dit station
door vochtigheid uitgewist middel
een poster die iemand al gekrabbeld heeft.
er staat " kom naar Tunesië»
er is een zee van fluweel en een palmboom
en je droomt ervan om weg te lopen.…
om ver te gaan
ga ver weg.…
en van een kleine radio aan
de noten van een jazzorkest komen
een oude man met een dikke bril een vinger
zoeken naar resolutie naar een quiz
twee vrouwen die praten.
met armen vol met upim zakken
en een open krant.
op de filmpagina
en op het spoor hoeveel leven dat voorbij ging
en hoeveel dat niet voorbij gaat
en twee strakke jongens.
dat beloof je voor eeuwig.
een man zeurt luid
overheid en politie
en je droomt nog steeds
altijd dromen van weglopen…
om ver te gaan
ga ver weg.…
je wacht op half acht.
gesloten in je paletot
zittend op een koudemeterbank