Claudio Baglioni — Patapàn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Patapàn" van Claudio Baglioni.
Songteksten
Ce l’ho ancora sulla pelle
Quell’odore di colline
Sono lucine o sono stelle
Quelle cose dove la campagna ha fine
Ti ricordi pa'
Mi tiravi per la mano
Sul tuo passo più costante
Tu un gigante e io un nano
Mentre davi un nome agli alberi e alle piante
E raccontavi fatti
E misteri di laggiù
Così per lunghi tratti
E se non ce la faccio più
Tu mi trovavi un legno
E io ci montavo su
Con quel cavallo e un regno e uno schiocco e patapàn
Al galoppo e all’avventura
Sotto a quel tuo naso grosso
Messo come prua e non avevo mai paura
Dentro la tua scia ti stavo sempre addosso
E nella sera chiara
Da lontano l’armonia
Di un suono di fanfara
Di un tam tam di prateria
E le tue braccia forti
Che indicavano la via
Ai miei ginocchi storti e agli occhi e patapàn
Ciao pa'
Ma quante strade di sentieri bianchi
E quante ancora e ancora no non siamo stanchi
Lo vedi come corro così veloce
Dietro al tuo fischio e quella voce
Se resti indietro aspetto sotto la croce
E scoppia il petto e in coppia
E andiamo avanti e patapàn
E sul ciglio di un burrone
Tu facevi quella finta
Di una spinta in giù e io ridevo col fiatone
E mi alzavi su nella camicia stinta
E ti sentivo dire
Di chi c'è e chi non c'è più
E non poter capire
Perché non è come un tram
Su cui chi si vuol bene
Sale e viaggia e scende giù
Ma tutti quanti assieme per sempre patapàn
Ciao pa'
Così hai saltato giù e ora sei in volo
Ti sei fermato un giorno e io corro solo
Perché non m’hai aspettato e stai lontano
E non mi prendi più per la mano
Che senza un legno adesso un po' più piano
Vado e spesso cado
Ma andiamo avanti
Ciao pa'
Ma dimmi dove è che stiamo andando
E questa vita dove mai ci sta portando
Non era questo il mondo che volevamo
E non è il cielo che sognavamo
Non è quel tempo, è adesso
In cui dobbiamo stare
E lo stesso andare
E andiamo avanti e patapàn
Songtekstvertaling
Ik heb het nog steeds op mijn huid.
Die geur van heuvels
Zijn het lichten of zijn het Sterren
De dingen waar de campagne eindigt
Ken je pa nog?
Je hield mijn hand vast.
Op uw meest constante stap
Jij bent een reus en ik een dwerg
Terwijl je een naam gaf aan de bomen en de planten
En je vertelde feiten
En mysteries daar.
Dus voor lange stukken
En als ik het niet meer kan
Je hebt een hout voor me gevonden.
En ik reed er altijd op.
Met dat paard is er een Koninkrijk en een pop en Patapan
Galopperen en avontuur
Onder die grote neus van je.
Als een boog en ik was nooit bang
In jouw kielzog was ik altijd bij je.
En in de heldere avond.
Van verre harmonie
Van een geluid van fanfare
Van een Prairie tam
En je sterke armen
Dat Wees de weg
Mijn kromme knieën, en mijn ogen, en mijn voeten
Hoi, pa.
Maar hoeveel wegen van witte paden
En hoeveel keer op keer zijn we niet moe
Zie je hoe ik zo snel ren?
Achter je fluit en die stem
Als je achterblijft, wacht ik Onder het kruis.
En hij doet de borst open en hij doet paren.
En laten we doorgaan en Patapan
En op de rand van een ravijn
Je deed de nep.
Een duw naar beneden en ik lachte met de wind
En je zou me optillen in mijn vervaagde shirt.
En ik kon je horen zeggen
Wie is er en wie is er niet meer
En niet in staat zijn om te begrijpen
Omdat het niet als een tram is.
Waarop zij die van elkaar houden
Klim en Reis en ga naar beneden
Maar allemaal samen voor altijd Patapan
Hoi, pa.
Dus je sprong naar beneden en nu vlieg je
Je stopte op een dag en ik rende weg.
Waarom wachtte je niet op mij en bleef weg
En je houdt mijn hand niet meer vast
Dat zonder hout nu een beetje Plater
Ik ga en val vaak
Maar laten we verder gaan.
Hoi, pa.
Maar vertel me waar we heen gaan.
En dit leven waar het ons brengt
Dit was niet de wereld die we wilden.
En het is niet de hemel waar we van droomden
Het is niet die tijd, het is nu.
Waar we moeten zijn
And the same go
En laten we doorgaan en Patapan