Claudio Baglioni — Fianco A Fianco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fianco A Fianco" van Claudio Baglioni.
Songteksten
quando si accese l’aria
di lampi e occhi in attesa
si fece grano al vento
tutta una distesa
di mani verso il cielo
e ognuno come un ramo
dell’albero del mondo
su cui crescevamo
e nel ricamo nero della sera
in una sola voce cantavamo
il suono della terra
soffiava quelle onde
che avevano le stelle
e il palco a far da sponde
si alzavano le braccia
come un immenso remo
e navigammo un mare
che mai scorderemo
e in un bisogno estremo d’orizzonte
allora come in branco correremo
ancora a fianco
incontro all’aurora
di un giorno pi№ bianco
ritorno di eroi
prima persi poi fianco a fianco
per stringersi intorno
al sogno mai stanco
che in noi
il fiato della notte
passІ sulle fiammelle
che ci bruciarono cos¬
l’ultima pelle
e l’ultima canzone
strappata come un memo
per scriverci che un tempo
e qui ci rivedremo
quando usciremo a prenderci la strada
e un cuore saltimbanco spingeremo
ancora a fianco
incontro all’aurora
di un giorno pi№ bianco
ritorno di eroi
prima persi poi fianco a fianco
per stringersi intorno
al sogno mai stanco
che in noi
e la speranza l’ombra
che ci accompagna ovunque
a volte sembra morta
ma qui comunque
e basta un po' di luce
anche se sta allo stremo
per ritornare in vita
l dove saremo
e non ci perderemo nel cammino
se lo sguardo in alto lanceremo
un miraggio o realt
quel chiarore oltre le dita
e la meta a met
di ogni viaggio della vita
ci troveremo
ancora a fianco
incontro all’aurora
di un giorno pi№ bianco
ritorno di eroi
prima persi poi fianco a fianco
per stringersi intorno
al sogno mai stanco
che in noi
fianco a fianco
Songtekstvertaling
als je de lucht aanzet
van flitsen en wachtende ogen
hij maakte graan in de wind
een heel uitspansel
handen naar de hemel
en elk als een tak
van de boom van de wereld
waarop wij zijn opgegroeid
en ' s avonds Zwart Borduurwerk
met één stem zongen we
het geluid van de aarde
die golven blazen
wie had de sterren
en het podium om op te treden als kusten
ze staken hun wapens op.
als een enorme roeispaan
en we zeilden een zee
we zullen het nooit vergeten.
en in een extreme behoefte aan Horizon
dan zullen we als een roedel rennen.
nog steeds hiernaast.
vergadering bij dageraad
one-day Pi№ White
terugkeer van helden
eerst verloren dan zij aan zij
om rond te knijpen
te dromen nooit moe
dat in ons
de adem van de nacht
stappen op de vlammen
dat verbrandde ons zo
de laatste huid
en het laatste lied
verscheurd als een memo
om ons dat eens te schrijven
en hier zullen we elkaar weer ontmoeten
als we op pad gaan
en een wit hart zal duwen
nog steeds hiernaast.
vergadering bij dageraad
one-day Pi№ White
terugkeer van helden
eerst verloren dan zij aan zij
om rond te knijpen
te dromen nooit moe
dat in ons
en hoop op de schaduw
die ons overal vergezelt
soms ziet ze er dood uit.
maar toch hier.
en een beetje licht
zelfs als het in de extreme
om weer tot leven te komen
l waar we zullen zijn
en we zullen niet verdwalen onderweg
als we omhoog kijken gooien we
een luchtspiegeling of werkelijkheid
die fakkel over je vingers
en het doel te bereiken
van elke reis van het leven
we ontmoeten elkaar.
nog steeds hiernaast.
vergadering bij dageraad
one-day Pi№ White
terugkeer van helden
eerst verloren dan zij aan zij
om rond te knijpen
te dromen nooit moe
dat in ons
zij aan zij