Claude-Michel Schönberg — Des Nuits Blanches Et Des Jours Roses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Des Nuits Blanches Et Des Jours Roses" van Claude-Michel Schönberg.
Songteksten
Certains matins ont les sanglots
D’une musique qui a le cœur gros
Et la pendule qui fait l’idiote
Sonne chaque heure des fausses noces
Ces matins là, le moindre ennui
Vous semble profond comme un puits
Et même les plus belles choses
Se prêtent à la remise en cause
Alors on croit ne plus pouvoir jamais faire
Quelque chose de bien
Toute la vie ressemble à un champs de pierres
Où il ne pousse rien
On s’enfonce dans le couloir
Des nuits blanches et des jours noirs
On se sent mal habillé
Fatigué pas bien coiffé
Et dans la rue tout le monde
A une tête de bête immonde
On ne pense plus qu’aux bêtises
Que les gens tristes vous disent
Elles viennent en phrases banales
Pour vous descendre, le moral:
Il fait mauvais
La vie est trop difficile
Rien ne va plus
Est-ce que tu m’aimes…
Heureusement elle est bien là
Avec ses baisers de taffetas
C’est elle qui me donne l’assurance
Des gens habitués à la chance
Alors je crois pouvoir gagner toutes les guerres
Quand elle prend ma main
Le paradis redescend toujours sur terre
Quand on se rejoint
Avec elle je prends ma dose
De nuits blanches et de jours roses.
(Merci à Bruno Delsart pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Sommige ochtenden hebben snikken
Van een muziek met een groot hart
En de slinger die zichzelf belachelijk maakt
Ringen elk uur van nep bruiloften
Die ochtenden, de kleinste verveling
Je lijkt zo diep als een put
En zelfs de mooiste dingen
Zijn vatbaar voor vragen
Dus we denken dat we het nooit meer kunnen doen.
Iets goeds.
Al het leven lijkt op een stenen veld.
Waar het niets groeit
We gaan door de gang.
Witte nachten en zwarte dagen
We voelen ons slecht gekleed.
Moe niet goed verzorgd
En op straat iedereen
Heeft het hoofd van een onrein beest
We denken alleen maar aan onzin.
Dat trieste mensen je vertellen
Ze komen in banale zinnen
Om je naar beneden te krijgen, moreel:
Het is slecht.
Het leven is te moeilijk.
Er is niets meer aan de hand.
Hou je van me?…
Gelukkig is ze daar.
Met haar tafzijde kussen
Zij is degene die mij de verzekering geeft.
Mensen hadden geluk.
Dus ik geloof dat ik alle oorlogen kan winnen
Als ze mijn hand neemt
Het paradijs komt altijd terug op aarde.
Als we elkaar ontmoeten
Met haar neem ik mijn dosis
Witte nachten en roze dagen.
(Dank aan Bruno Delsart voor deze woorden)