Claude Barzotti — L'Avenue Des Marronniers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Avenue Des Marronniers" van Claude Barzotti.
Songteksten
Dans l’avenue des Marronniers, y’avait une chambre à louer,
La fenêtre s’ouvrait sur les toits, comme une loge à l’opéra.
On devinait facilement, que l’endroit n'était pas très grand
On aurait dit un pigeonnier, installé au pied du grenier.
Dans l’avenue des Marronniers, j’ai fini par te rencontrer
La chambre était grise et sévère mais c'était tout mon univers.
Le soleil faisait sur ta peau, des ombres à travers les carreaux
Le ciel dessinait sur ton dos, comme des toiles de Niro.
Je t’oublie pas, je t’oublie pas, je t’oublie pas, pense à moi.
Je n’ai pas oublié la chambre sous les toits, l’avenue des Marronniers
Ton regard lilas, je n’ai rien oublié, je ne t’oublierais pas, penses à moi.
Qu’importe où s’en allaient mes pas, tous mes chemins menaient vers toi
Je crois bien que je t’aimais trop, et dans la tête et dans la peau.
La propriétaire a vendu la vieille maison de l’avenue,
Toi tu as changé de cartier et d’amoureux et de crémier.
Moi j'étais celui que l’on jette, comme une vieille marionnette,
Pendant longtemps je t’ai cherché, je ne t’ai jamais retrouvé.
Dans l’autre chambre depuis peu, il y a d’autres amoureux,
Depuis j'évite de passer dans l’avenue des marronniers.
Je t’oublie pas, je t’oublie pas, je t’oublie pas, penses à moi.
Je t’oublie pas, je t’oublie pas, je t’oublie pas, penses à moi.
Je t’oublie pas, je t’oublie pas, je t’oublie pas, penses à moi.
Songtekstvertaling
In de Avenue Des Marronniers, was er een kamer te huur,
Het raam ging open op de daken, als een loge bij de Opera.
Het was gemakkelijk te raden, dat de plaats was niet erg groot
Het leek op een dovecote aan de voet van de zolder.
In de Avenue Des Marronniers, ontmoette ik jou
De kamer was grijs en hard, maar het was mijn hele universum.
De zon was op je huid, schaduwen door de tegels
De hemel tekende op je rug, net als Niro ' s schilderijen.
Ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, denk aan mij.
Ik ben de kamer onder de daken niet vergeten, de Avenue des Marronniers.
Je lila blik, Ik vergat niets, ik zou je niet vergeten, denk aan mij.
Waar mijn stappen ook heen gingen, al mijn paden leidden naar jou
Ik denk dat ik te veel van je hield, zowel in mijn hoofd als in mijn huid.
De eigenaar verkocht het oude huis op de avenue,
Je veranderde van cartier, geliefden en room.
Ik was degene die je weggooide, als een oude marionet. ,
Ik heb je lang gezocht, maar nooit gevonden.
In de andere kamer onlangs zijn er andere liefhebbers,
Sindsdien vermijd ik de avenue des marronniers.
Ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, denk aan mij.
Ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, denk aan mij.
Ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, ik vergeet je niet, denk aan mij.