Clarika — Manger les fleurs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Manger les fleurs" van Clarika.
Songteksten
C'était un petit homme sans histoire
Qui habitait à l'étage
D’une chambre avec vue sur le soir
Qui tombe sur l'échafaudage
Lalala
Il ne sortait qu’une fois par jour
Dans le froid du matin
Se perdait jusqu’au point du jour
Dans les allées les jardins
On le voyait rentrer bien tard
Avec un sac en plastique
Il se hâtait — on pouvait voir
La terre rayer l’encaustique
Lalala
Lalala
Lalala
Il aimait bien manger les fleurs
Alors ça poussait dans son ventre
En des prairies pleines de couleurs
Recouvraient son coeur dans son antre
Il aimait bien manger les fleurs
C'était son jardin intérieur
Il ne parlait jamais à personne
Deux trois mots à la fleuriste
Aux cheveux qui sentaient bon la pomme
Et qui souriait d’un air triste
Lalala
Alors ça parlait tout bas
— D'où qu’il vient? Où qu’il va?
— Mais que fait-il quand on le voit
Dans les allées les lilas?
Et les jours succédaient aux soirs
Aux nuits aux matins l’aurore
Lalala
Lalala
Lalala
Il aimait bien manger les fleurs
Alors ça poussait dans son ventre
En des prairies pleines de couleurs
Recouvraient son coeur dans son antre
Il aimait bien manger les fleurs
C'était son jardin intérieur
Un midi on l’a trouvé mort
Dans la chaleur de l'été
Les fleurs avaient séché alors
Son coeur s'était fâné - yeah-hééhééhé
Lalala
Lalala
Il aimait bien manger les fleurs
Alors ça poussait dans son ventre
En des prairies pleines de couleurs
Recouvraient son coeur dans son antre
Il aimait bien manger les fleurs
C'était son jardin intérieur
Il aimait bien manger les fleurs
Alors ça poussait dans son ventre
En des prairies pleines de couleurs
Recouvraient son coeur dans son antre
Il aimait bien manger les fleurs
C'était son jardin intérieur
Songtekstvertaling
Hij was een kleine man zonder geschiedenis.
Die boven woonde
Een slaapkamer met uitzicht op de avond
Die op de steiger valt
Lalala
Hij ging maar één keer per dag weg.
In the cold of the morning
Verloren aan het punt van de dag
In de tuinen van ' ADN.
We konden hem laat thuis zien komen.
Met een plastic zak
Hij haastte zich — je kon zien
De aarde krabt de encaustic
Lalala
Lalala
Lalala
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Dus het groeide in haar buik.
In weiden vol kleuren
Bedekte zijn hart in zijn hol
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Het was zijn binnentuin.
Hij heeft nooit met iemand gesproken.
Twee drie woorden aan de bloemist
Haar dat lekker rook.
En die glimlachte met een droevige blik
Lalala
Dus het was laag praten.
Waar komt hij vandaan? Waar gaat hij heen?
Maar wat doet hij als je hem ziet?
In de steegjes de seringen?
En de dagen die volgden in de avond
Naar de nachten naar de ochtenden de dageraad
Lalala
Lalala
Lalala
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Dus het groeide in haar buik.
In weiden vol kleuren
Bedekte zijn hart in zijn hol
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Het was zijn binnentuin.
Op een middag vonden we hem dood.
In de zomer
De bloemen waren toen opgedroogd.
Zijn hart was gek geworden.
Lalala
Lalala
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Dus het groeide in haar buik.
In weiden vol kleuren
Bedekte zijn hart in zijn hol
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Het was zijn binnentuin.
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Dus het groeide in haar buik.
In weiden vol kleuren
Bedekte zijn hart in zijn hol
Hij hield ervan om de bloemen goed te eten.
Het was zijn binnentuin.