Chuck Ragan — Rotterdam songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rotterdam" van Chuck Ragan.
Songteksten
Took a walk in Rotterdam, thinking about her train.
All along the banls of memory, holding tide away.
And on the end of every corner i could almost hear her sound.
Time went by in ecstasy, walking next to walls.
And the color of the water, was the rails that she was on.
And when the whistles blew far away, i felt she knew somehow.
For the train often rattles, from the rails shaking ground.
I close my eyes and almost hear her now.
Took a walk in Rotterdam, dodging spoke and wheel.
And a few unnerving riders, agile or insane.
And the rest, victims of fashion, lord we’re all to blame.
Found myself a bar stool, and something on the rocks.
I was dreaming I could ride the sun, westward as it dropped.
And find her at the station, gracefully rolling a stop.
For the train often rattles, from the rails shaking ground.
I close my eyes and see her westward bound.
Well i’ll keep that mind a wandering, of love on the rails.
Slow rolling days, steel pushing home.
Mile over miles gone in the blink of an eye…
For the train often rattles, from the rails shaking ground.
I close my eyes and see her westward bound…
Songtekstvertaling
Ik ging wandelen in Rotterdam en dacht aan haar trein.
Langs de bannen van het geheugen, het tij weghouden.
En aan het einde van elke hoek kon ik bijna haar geluid horen.
De tijd ging voorbij in extase, wandelend naast muren.
En de kleur van het water, was de rails waar ze op zat.
En toen de fluitjes ver weg bliezen, voelde ik dat ze het op een of andere manier wist.
Want de trein rammelt vaak, van de rails trillende grond.
Ik sluit mijn ogen en hoor haar bijna.
Een wandeling gemaakt in Rotterdam, spaak en wiel ontwijken.
En een paar zenuwslopende ruiters, behendig of krankzinnig.
En de rest, slachtoffers van de mode, Heer, is onze schuld.
Ik vond een barkruk en iets met ijs.
Ik droomde dat ik in de zon kon rijden, westwaarts als het viel.
En vind haar op het bureau, sierlijk een stop aan het rollen.
Want de trein rammelt vaak, van de rails trillende grond.
Ik sluit mijn ogen en zie haar westwaarts gebonden.
Nou, Ik zal die gedachte een dwalende, liefde op de rails houden.
Langzaam rollen, staal naar huis duwen.
Mile over miles gone In een oogwenk…
Want de trein rammelt vaak, van de rails trillende grond.
Ik sluit mijn ogen en zie haar westwaarts gebonden…