Christopher Von Uckermann — Tal vez songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tal vez" van Christopher Von Uckermann.
Songteksten
Se oscurece el desierto
Cuando el cielo empieza a llorar.
Es la luna con miedo,
Es el mar que no aguanta más
Y aquel niño que llora esperando.
¿Por qué?
Y tu pretendes no mirar,
Tal vez no quieras pensar,
No sé, tal vez...
Y gente que sufre, que implora, que ruega,
Que muere sin juicio o que vive sin fe,
Y otros pisan, y matan, destruyen o queman
En el nombre de Dios o en el nombre del bien.
Me canse de esperar, me canse de escuchar,
Y yo no creo que deba callar.
Me duele en el alma y no quiero engañar.
Yo soy sólo el tipo que quiere cambiar, tal vez...
Se oscurece el desierto
Cuando el cielo empieza a llorar.
Es la luna con miedo,
Es el mar que no aguanta más.
Ya no pienses más
Que no existe el perdón,
Que de nada sirve ya juzgar.
Tal vez no quieras pensar,
Lo sé, tal vez...
Se oscurece el desierto
Cuando el cielo empieza a llorar.
Es la luna con miedo,
Es el mar que no aguanta más
Ya no pienses más
Que no existe el perdón,
Que de nada sirve ya juzgar.
Tal vez no quieras pensar,
No sé, tal vez...
Tal vez no quieras pensar,
Tal vez...
Songtekstvertaling
De woestijn wordt donker als de hemel begint te huilen.
Het is de maan met angst, het is de zee die niet meer kan staan en dat kind dat huilt wachtend.
Waarom?
En je doet alsof je niet kijkt, misschien wil je niet denken, Ik weet niet, misschien...
En mensen die lijden, die smeken, bidden, die sterven zonder oordeel of die leven zonder geloof, en anderen stappen op, en doden, vernietigen, of branden in de naam van God of in de naam van het goede.
Ik word moe van het wachten, Ik word moe van het luisteren, en ik denk niet dat ik moet zwijgen.
Het doet pijn in mijn ziel en Ik wil niet vals spelen.
Ik ben gewoon de man die wil veranderen, misschien...
De woestijn wordt donker als de hemel begint te huilen.
Het is de maan met angst, het is de zee die er niet meer tegen kan.
Denk niet meer dat er geen vergeving is, dat het geen zin heeft om te oordelen.
Misschien wil je niet denken, Ik weet het, misschien...
De woestijn wordt donker als de hemel begint te huilen.
Het is de maan met angst, het is de zee die niet meer kan staan niet langer denken dat er geen vergeving, dat het van geen nut is om te oordelen.
Misschien wil je niet denken, Ik weet niet, misschien...
Misschien wil je niet nadenken...