Christophe Willem — Le chagrin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le chagrin" van Christophe Willem.
Songteksten
Ouh ouh ouh
Ouh ouh ouh
Si l’on devait décrire le chagrin
On dirait qu’ce n’est rien
Ce n’est pas la défaite, le chagrin
Ça n’est pas le destin
C’est chaud, c’est le cœur gros
Ça brûle dans un coin
C’est l’enfance qui nous tombe des mains
Quand on aura cent ans
Le moindre chagrin nous sera (it) caresse
Encore brûlant
Encore emmêlé de quelque jeunesse
Et salé comme le vent
Ouh ouh ouh
Ouh ouh ouh
Ouh ouh ouh
Si l’on devait décrire le chagrin
On dirait qu’c'était bien
Ce n’est pas le naufrage, le chagrin
C’est l’averse en chemin
C’est doux à nos genoux
Ça creuse nos reins
Ça réveille en larmes nos matins
Mais quand on aura cent ans
Le moindre chagrin nous fera (it) tendresse
Encore tremblant
Encore envoûté par quelque jeunesse
Comme un sanglot ancien
Je vais, je viens
Comme si de rien
Sans toi
Pourtant perdu en chemin
De nous il ne reste rien
Rien qu’un drôle de chagrin
Mais quand on aura cent ans
Le moindre chagrin nous sera caresse
Encore brûlant
Encore emmêlé de quelque jeunesse
On aura cent ans
Le moindre chagrin nous fera tendresse
Encore tremblant
Encore envoûté par quelque jeunesse
Comme un sanglot ancien
Ouh ouh ouh
(Merci à Jo, Audrey, Tinuviel et Rémy Will pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ouh ouh ouh ouh
Ouh ouh ouh ouh
Als men verdriet zou beschrijven
Het lijkt erop dat het niets is.
Het is geen nederlaag, verdriet.
Het is niet het lot.
Het is heet, het is het grote hart
Het brandt in een hoek.
Het is de kindertijd die uit onze handen valt.
Als we honderd jaar oud zijn
Het geringste verdriet zullen wij strelen
Nog steeds aan het branden
Nog steeds verstrikt van een jeugd
En zout als de wind
Ouh ouh ouh ouh
Ouh ouh ouh ouh
Ouh ouh ouh ouh
Als men verdriet zou beschrijven
Het lijkt erop dat het goed was.
Het zinkt niet, het is verdriet.
Het is de stortbui onderweg.
Het is zacht op onze knieën.
Het graaft onze nieren
Het ontwaakt in tranen onze ochtenden
Maar als we honderd jaar oud zijn
Het kleinste verdriet zal ons tederheid maken.
Nog steeds trillend
Nog steeds betoverd door een jeugd
Als een oude sob
Ik ga, ik kom.
Alsof er niets is.
Zonder jou
Maar verloren onderweg.
Van ons is er niets meer over.
Niets dan een grappig verdriet.
Maar als we honderd jaar oud zijn
Het kleinste verdriet zal ons strelen.
Nog steeds aan het branden
Nog steeds verstrikt van een jeugd
We zullen honderd jaar oud zijn.
Het minste verdriet zal ons teder maken.
Nog steeds trillend
Nog steeds betoverd door een jeugd
Als een oude sob
Ouh ouh ouh ouh
(Dank aan Jo, Audrey, Tinuviel en Remy Will voor deze teksten)