Chris Difford — My Mother's Handbag songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Mother's Handbag" van Chris Difford.
Songteksten
I used to love the smell
Of my mother’s handbag
I wondered what was there inside
I once tried to sneak my hand in To see what I could find
A packet of mints
A picture of me
A small leather purse
And a front door key
I used to love the taste
Of my mother’s dinners
Her Sunday roast was great
Silence fell upon the family
As the spuds fill our china plate
A piece of pie
A pot of cream
Doing the dishes
Our plates so clean
And I used to play beneath the table
While all her friends would pray
I was destined for the life of Riley
Not for the tears of Johnny Ray
I was always on my own
Secretly playing my make out games
Pushing my cars along the street
Playing with the firework flames
And Paul was young
And just like me We sailed our boats
Way out to sea
And I used to play beneath the table
While all her friends would pray
I was destined for the life of Riley
Not for the tears of Johnny Ray
What a good boy
I had become
Tied to my mother’s apron strings
A simple life
Became highly strung
On a sofa with popped out springs
Here today
The lark ascends
Me and my life
Of imaginary friends
Songtekstvertaling
Ik hield van de geur.
Van mijn moeders handtas.
Ik vroeg me af wat er in zat.
Ik probeerde ooit mijn hand naar binnen te smokkelen om te zien wat ik kon vinden.
Een pakje pepermuntjes
Een foto van mij
Een kleine lederen tas
En een voordeur sleutel
Ik hield van de smaak
Van mijn moeders diners
Haar zondags gebraad was geweldig.
Stilte viel op de familie
Als de piepers onze porseleinen plaat vullen
Een stuk taart
Een pot room
De afwas doen
Onze borden zijn zo schoon.
En ik speelde altijd onder de tafel.
Terwijl al haar vrienden zouden bidden
Ik was voorbestemd voor het leven van Riley.
Niet voor de tranen van Johnny Ray.
Ik was altijd alleen.
In het geheim mijn vrijspel spelen
Mijn auto ' s langs de straat duwen
Spelen met de vuurvaste vlammen
En Paul was jong.
En net als ik zeilden we met onze boten.
Weg naar zee
En ik speelde altijd onder de tafel.
Terwijl al haar vrienden zouden bidden
Ik was voorbestemd voor het leven van Riley.
Niet voor de tranen van Johnny Ray.
Wat een brave jongen.
Ik was geworden
Gebonden aan mijn moeders schort snaren
Een eenvoudig leven
Werd zeer gespannen
Op een bank met kapotte veren
Hier vandaag
De Leeuwerik stijgt
Ik en mijn leven
Van denkbeeldige vrienden