Chitãozinho & Xororó — A Colheita songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Colheita" van Chitãozinho & Xororó.
Songteksten
Quando o cansaço do trabalho sem descanso,
de grossos calos amarelam sua mãos, o lavrador quer
transformar o verde em flor, e ver a flor se transformar em grão,
se de chorar Deus se lembrou durante o ano,
e o seu pranto se fez chuva sobre o chão,
O lavrador já se prepara pra colheita,
sorrindo vê que seu suor não foi em vão
E a colheita que encheu a tulha
Da tulha o grão para cidade vai
A terra dorme e ele não descança sempre na esperança
de colher bem mais.
Para colher o plantou com seu trabalho,
O lavrador leva pro eito o mutiram,
A sacaria e trazida aos carreadores,
e pra cidade quem transporta é o caminhão,
Com o dinheiro ele vai pagar o banco não sobra nada
E ele espera outro verão.
Assim pensando o lavrador vai para a roça,
Arar a terra para nova plantação.
E a colheita que encheu a tulha,
Da tulha o grão para cidade vai.
A terra dorme e ele não descança
sempre na esperança de colher bem mais.
Entra colheita e sai colheita
e nunca morre, a esperança deste homem do sertão
Chegando ao fim do carreador do seu destino
de sua luta não sobrou nem um tustão
um simples nome fica em seu último leito
E tanto faz se era Antonio ou João,
ninguém se lembra de quem só viveu pra terra
e que um dia acabou virando chão.
E a colheita que encheu a tulha
Da tulha o grão para cidade vai
A terra dorme ele não descança
Sempre na esperança de colher bem mais.
A terra dorme e ele não descança
Sempre na esperança de colher bem mais.
Songtekstvertaling
Wanneer vermoeidheid van het werk zonder rust,
van dik eelt Geel je handen, de Plowman wil
verander het groen in bloem, en zie de bloem veranderen in graan,
als van huilen God herinnerd tijdens het jaar,
en zijn geween werd regen op de grond.,
De landbouwer bereidt zich al voor op de oogst,
glimlachend ziet hij dat zijn zweet niet tevergeefs was.
En de oogst die de tule vulde
Van tulha gaat het graan naar de stad
De aarde slaapt en hij daalt niet altijd in de hoop
om veel meer te oogsten.
Om het geplant met zijn werk te oogsten,
De Boer neemt pro eito de mutiram,
De sacaria en naar de dragers gebracht,
en naar de stad die de truck vervoert,
Met het geld dat hij de bank zal betalen is er niets meer over.
En hij verwacht nog een zomer.
Dus denkend dat de Boer naar het veld gaat,
Het land omploegen voor nieuwe aanplant.
En de oogst die de tule vulde,
Van tulha gaat het graan naar de stad.
De aarde slaapt en hij daalt niet
altijd hopend om veel meer te oogsten.
Oogst komt binnen en oogst komt uit
en sterft nooit, de hoop van deze man van het achterland
Het einde bereiken van de drager van je bestemming
van zijn strijd was er geen enkele plof meer over.
een eenvoudige naam staat op je laatste bed.
En of het Antonio of John was,
niemand herinnert zich wie alleen leefde om te landen.
en op een dag belandde hij op de grond.
En de oogst die de tule vulde
Van tulha gaat het graan naar de stad
De aarde slaapt hij daalt niet
Altijd hopend om veel meer te oogsten.
De aarde slaapt en hij daalt niet
Altijd hopend om veel meer te oogsten.