Chico Buarque — Construção songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Construção" van Chico Buarque.
Songteksten
Amou daquela vez como se fosse a última
Beijou sua mulher como se fosse a última
E cada filho seu como se fosse o único
E atravessou a rua com seu passo tímido
Subiu a construção como se fosse máquina
Ergueu no patamar quatro paredes sólidas
Tijolo com tijolo num desenho mágico
Seus olhos embotados de cimento e lágrima
Sentou pra descansar como se fosse sábado
Comeu feijão com arroz como se fosse um príncipe
Bebeu e soluçou como se fosse um náufrago
Dançou e gargalhou como se ouvisse música
E tropeçou no céu como se fosse um bêbado
E flutuou no ar como se fosse um pássaro
E se acabou no chão feito um pacote flácido
Agonizou no meio do passeio público
Morreu na contramão atrapalhando o tráfego
Amou daquela vez como se fosse o último
Beijou sua mulher como se fosse a única
E cada filho seu como se fosse o pródigo
E atravessou a rua com seu passo bêbado
Subiu na construção como se fosse sólido
Ergueu no patamar quatro paredes mágicas
Tijolo com tijolo num desenho lógico
Seus olhos embotados de cimento e tráfego
Sentou pra descansar como se fosse um príncipe
Comeu feijão com arroz como se fosse o máximo
Bebeu e soluçou como se fosse máquina
Dançou e gargalhou como se fosse o próximo
E tropeçou no céu como se ouvisse música
E flutuou no ar como se fosse sábado
E se acabou no chão feito um pacote tímido
Agonizou no meio do passeio náufrago
Morreu na contramão atrapalhando o público
Amou daquela vez como se fosse máquina
Beijou sua mulher como se fosse lógico
Ergueu no patamar quatro paredes flácidas
Sentou pra descansar como se fosse um pássaro
E flutuou no ar como se fosse um príncipe
E se acabou no chão feito um pacote bêbado
Morreu na contramão atrapalhando o sábado
Por esse pão pra comer, por esse chão pra dormir
A certidão pra nascer, a concessão pra sorrir
Por me deixar respirar, por me deixar existir
Deus lhe pague
Pela cachaça de graça que a gente tem que engolir
Pela fumaça, disgraça, que a gente tem que tossir
Pelos andaimes, pingentes, que a gente tem que cair
Deus lhe pague
Pela mulher carpideira pra nos louvar e cuspir
E pelas moscas-bicheiras a nos beijar e cobrir
E pela paz derradeira que enfim vai nos redimir
Deus lhe pague
Songtekstvertaling
Hield van die tijd alsof het de laatste was.
Kuste zijn vrouw alsof zij de laatste was.
En elk kind van hem alsof hij de enige was.
En stak de straat over met haar verlegen stap
Klom de constructie alsof het een machine was.
Op de overloop vier vaste muren
Steen Met steen in een magische tekening
Zijn ogen verdund met cement en scheuren
Zat te rusten alsof het zaterdag was.
Hij at bonen met rijst alsof hij een prins was.
Hij dronk en huilde alsof hij een schipbreukeling was.
Danste en lachte alsof ik naar muziek luisterde.
En strompelde in de lucht alsof hij een dronkaard was.
En als een vogel in de lucht zweefde.
En als het op de grond belandde, maakte het een slap pakketje.
Gekweld in het midden van de openbare wandeling
Gestorven tijdens de tegenmaatregel die het verkeer verstoorde.
Hield van die tijd alsof het de laatste was.
Kuste zijn vrouw alsof zij de enige was.
En ieder kind van hem, alsof hij een verkwister was.
En stak de straat over met zijn dronken trede.
Klom in de constructie alsof het vast was.
Op de landing vier magische muren neergezet
Steen voor steen in een logische tekening
Je ogen verdund met cement en verkeer
Ging zitten om te rusten als een prins
Hij at bonen met rijst alsof het het maximum was.
Dronken en bezopen als een machine
Danste en lachte alsof hij de volgende was.
En strompelde in de lucht alsof ik naar muziek luisterde.
En zweefde in de lucht alsof het zaterdag was.
En als het op de grond belandde maakte een verlegen pakket
Gekweld in het midden van de schipbreukeling
Hij stierf integendeel, hij verstoorde het publiek.
Hield van die tijd alsof het een machine was.
Kuste zijn vrouw alsof het logisch was.
Op de overloop vier vlakke wanden
Ging zitten om te rusten als een vogel.
En zweefde in de lucht als een prins
Wat als het op de grond belandde en een dronken pakje maakte?
Hij stierf in tegendeel zaterdag.
Voor dit brood om te eten, voor deze vloer om te slapen
De geboorteakte, de toelage om te glimlachen
Dat je me liet ademen, dat je me liet bestaan.
God betaalt je.
Bij de cachaça gratis dat we moeten slikken
Door de rook, schande, dat we moeten hoesten
Bij de steiger, hangers, dat we moeten vallen.
God betaalt je.
Bij de carpideira vrouw om ons te prijzen en te spugen
En bij de omstanders die ons kussen en ons bedekken.
En voor de ultieme vrede die ons eindelijk zal verlossen
God betaalt je.