Cherokee — La Maldición del Manuscrito songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Maldición del Manuscrito" van Cherokee.
Songteksten
Maldición, viviste en una maldición
Y errante vas atravesando océanos de hielo
Maldición, tú vida es una maldición
A tu alrededor sólo hay ancestros
Fue tu destino el armazón de este barco espectral
Con errante timón
A la deriva pudiste ver la siniestra visión
La belleza de lo terrible
¿A dónde dirigirme? ¿O dónde estoy?
Entre tinieblas el infausto sabor
del trágico sino, del fin redentor
El clamor, la cruda tempestad, rugido atronador, el ímpetu del mar
Brío desolador, profunda oscuridad y horror
Este mar, impetuoso y cruel, la furia natural, el oleaje atroz
La tenebrosidad, abismos de dolor
Y a la deriva fui
Maldición, viviste en una maldición
Y errante vas atravesando océanos de hielo
Maldición, tu vida es una maldición
A tu alrededor sólo hay ancestros que no repararon nunca en tu presencia
(La vejez marca sus rostros, son fantasmas de otro tiempo)
Ojos vacíos con su apariencia ancestral que me rodean
Me siento sólo, nadie percibe mi voz, soy una sombra
La noche eterna con su presencia cubrió el olor a muerte
Tan desolado ebrio de espanto y error, sólo y cautivo
¿Cómo podría escapar?
Dónde está la absolución, la salvación a tu destino
Condenado a no llegar jamás al más allá ¡Decidme!
Emprendió un viaje a cualquier lugar
Soñando con la libertad que le permita descansar
Y haga amainar las aguas de su alma y reposar su llanto en paz
¡Muéstrale el lugar!
La turbulencia de tu interior
Es un Kraken real atrapado en su propio Maelström
El torbellino que te arrastró al descenso fatal, remolinos de tu conciencia
Maldición, mi vida fue una maldición
El descenso ansié, mi descarnada y cruenta herida
Maldición, mi vida fue una maldición
El abismo fue mi lacerante fe, la única luz del túnel
El clamor, la cruda tempestad, rugido atronador, el ímpetu del mar
Brío desolador, profunda oscuridad y horror
Este mar, impetuoso y cruel, la furia natural, el oleaje atroz
La tenebrosidad, abismos de dolor
Y aún me arrastra el oleaje
Maldición, viviste en una maldición
Y errante vas atravesando océanos de hielo
Maldición, tu vida es una maldición
A mi alrededor sólo hay ancestros que no repararon nunca en mi
(Gracias a Lyana por esta letra)
Songtekstvertaling
Verdomme, je leefde in een vloek.
En zwervend door IJszee.
Verdomme, je leven is een vloek.
Er zijn alleen voorouders om je heen.
Het was jouw lot, het kader van dit spectrale schip.
Met zwervend roer
Op drift kon je het sinistere visioen zien.
De schoonheid van de verschrikkelijke
Waar moet ik heen? Of waar ben ik?
In de duisternis zal de onfeilbare smaak
van de tragische zonde, van het verlossende einde
De roep, de ruwe storm, het donderende gebrul, de impuls van de zee
Sombere duisternis, diepe duisternis en Verschrikking
Deze zee, onstuimig en wreed, de natuurlijke furie, de gruwelijke branding
Duisternis, afgronden van pijn
En stuurloos ging ik
Verdomme, je leefde in een vloek.
En zwervend door IJszee.
Verdomme, je leven is een vloek.
Er zijn alleen voorouders om je heen die het nooit in je aanwezigheid hebben opgemerkt.
(Ouderdom markeert hun gezichten, het zijn geesten van een andere tijd)
Lege ogen met hun voorouderlijke uiterlijk die mij omringen
Ik voel me alleen, niemand ziet mijn stem, ik ben een schaduw
De eeuwige nacht met zijn aanwezigheid bedekte de geur van de dood.
Zo wanhopig van angst en dwaling, alleen en gevangen
Hoe kon ik ontsnappen?
Waar is absolutie, verlossing voor je lot?
Gedoemd om het hiernamaals nooit te bereiken.
Ik heb overal een reis gemaakt.
Dromen van de vrijheid om te rusten
En laat de wateren van zijn ziel vergaan, en laat zijn geween rusten in vrede.
Laat hem de plek zien!
De turbulentie van uw interieur
Het is een echte Kraken gevangen in zijn eigen Maelström
De wervelwind die je naar de fatale afdaling sleepte, wervelwinden van je geweten
Verdomme, mijn leven was een vloek.
De afdaling waar ik naar verlangde, mijn vlezige en bloederige wond
Verdomme, mijn leven was een vloek.
De afgrond was mijn verscheurende geloof, het enige licht in de tunnel
De roep, de ruwe storm, het donderende gebrul, de impuls van de zee
Sombere duisternis, diepe duisternis en Verschrikking
Deze zee, onstuimig en wreed, de natuurlijke furie, de gruwelijke branding
Duisternis, afgronden van pijn
En ik word nog steeds meegesleurd door de Golf
Verdomme, je leefde in een vloek.
En zwervend door IJszee.
Verdomme, je leven is een vloek.
Om me heen zijn er alleen voorouders die me nooit hebben opgemerkt.
(Dank aan Lyana voor deze tekst)