Charles Trenet — La vieille songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La vieille" van Charles Trenet.
Songteksten
Tiens, voilà la vieille qui passe là-bas.
Tiens, voilà la vieille qui sort du grand bois.
Ah ! Quelle merveille,
La vieille, la vieille.
Ah ! Quelle merveille, cette vieille-là !
La vieille est farouche comme on ne l’est pas.
Elle remue la bouche et parle tout bas.
Elle dit des merveilles,
La vieille, la vieille.
Elle dit des merveilles, cette vieille-là.
Elle dit: «Je suis riche et je vais au hois.
L’argent, je m’en fiche: je le donne au roi.»
— Il prend ton oseille,
Ma vieille, ma vieille.
— Il prend mon oseille, mais je vais au hois.
On y voit des choses qu’on n’voit ailleurs:
De sauvages roses, des oiseaux piailleurs
Et puis des satyres
Qui tirent, qui tirent,
Et puis des satyres qui vont droit au cœur.
Un jour, elle est morte, la vieille du bois
Et v’là qu’on l’emporte. Tout est aux abois.
Adieu, les groseilles,
La vieille, la vieille.
Adieu les groseilles et les petits pois !
«La vie est méchante», dit un rossignol.
Les oiseaux qui chantent ont dit: «C'est un vol.
On nous prend la vieille,
La vieille, la vieille.
On nous prend la vieille. plus de si bémol.»
Et tous les satyres font grèv' sur le tas.
On ne veut plus rire sans la vieille-là
Et tout s’vnsommeille sans vieille, sans vieille,
Et tout s’ensommeille sans la vieille au bois.
Songtekstvertaling
Hier komt de oude dame langs.
Hier komt de oude dame uit het grote bos.
Ah! Wat een wonder.,
De oude, de oude.
Ah! Wat een wonder, die oude vrouw !
De Oude Dame is net zo woest als wij.
Ze schudt haar mond en praat laag.
Ze zegt wonderen.,
De oude, de oude.
Ze zegt wonderen, die oude dame.
Ze zegt: "Ik ben rijk en ik ga naar hoeren.
Het geld kan me niet schelen, Ik geef het aan de koning.»
- Hij neemt je sorrel.,
Mijn oude dame, mijn oude dame.
- Hij neemt mijn sorrel, maar ik ga naar de hoeren.
Je ziet er dingen in die je nergens anders ziet.:
Wilde rozen, getjilpende vogels
En dan satyrs
Wie schiet, wie schiet,
En dan satyrs die recht naar het hart gaan.
Op een dag stierf de oude vrouw uit het bos.
En daar gaan we. Het is allemaal naar de klote.
Vaarwel, kruisbessen,
De oude, de oude.
Tot ziens, krenten en erwten.
"Het leven is slecht," zegt een nightingale.
De zingende vogels zeiden: "Het is een vlucht.
We nemen de oude,
De oude, de oude.
We nemen de oude dame mee. geen B flat meer.»
En alle satyrs staken.
We willen niet lachen zonder de Oude Dame.
En alles gaat zonder oud, zonder oud,
En alles is zonnig zonder de oude vrouw in het bos.