Charles Aznavour — Une Maison songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Une Maison" van Charles Aznavour.

Songteksten

Une maison perdue entre ciel et fumée
Dressée comme un menhir, face à l’hiver qui vient
Une porte de bois qu’on n’a jamais poussée
Depuis le Moyen Âge et la niche du chien
Un chien qui s’est enfui dans la forêt voisine
Depuis cent cinquante ans et qui hurle à la mort
Pour effrayer de loin la bête pharamine
A l’heure où les sorciers mettent leur nez dehors
Une maison qui sent le lard jaune et les pommes
Avec un grand hibou immobile au grenier
Aussi seul qu’un vieux roi qui ne reçoit personne
Trônant sur des bouquins qui perdent leur papier
Photographies de belles au bois décolorées
Par cent ans de silence et qui sourient toujours
Poitrines de soldats fraîchement décorées
Vieilles dames à chignon au regard de vautour
Une maison de pierre au flanc de la montagne
D’où l’on peut voir la mer en montant sur le toit
Où l’on pourrait se croire quelque part en Espagne
Juste entre la Touraine et la Vallée des Rois
Un jardin tout autour où des milliers d’abeilles
Butineraient des fleurs dont j’ignore le nom
Et qui viendraient le soir chanter à mes oreilles
Leurs secrets, sans souci que je comprenne ou non
Une maison sans rien qu’une lampe à pétrole
Qu’on pourrait voir de loin, à trois heures du matin
Quand l’homme que je suis, retournant à l'école
Aux lignes d’un missel apprendrait le latin
Voyageurs inconnus qui ne sauriez qu’en faire
Achetez-la pour moi, je m’installe demain
Si jamais vous trouvez n’importe où sur la Terre
La maison dont je viens de vous faire un dessin

Songtekstvertaling

Een huis verloren tussen lucht en rook
Staande als een menhir, geconfronteerd met de komende winter
Een houten deur die we nooit geduwd hebben
Sinds de Middeleeuwen en de niche van de hond
Een hond die het nabijgelegen bos in vluchtte.
Voor honderdvijftig jaar en wie huilt er dood
Om het beest faramine weg te jagen.
Op een moment dat de tovenaars hun neus uitsteken.
Een huis dat ruikt naar gele reuzel en appels
Met een grote uil onbeweeglijk op zolder
Zo alleen als een oude koning die niemand ontvangt
Zitten op boeken die hun krant verliezen
Foto ' s van mooi met vervaagd hout
Door honderd jaar stilte en altijd glimlachend
Vers versierde soldatenborsten
Oude dames in billen kijken naar Gier
Een stenen huis aan de berghelling
Van waar je de zee op het dak kunt zien
Waar men zou kunnen denken dat men ergens in Spanje is
Net tussen de Touraine en de Vallei der Koningen
Een tuin waar duizenden bijen zijn.
Zou bloemen stelen waarvan ik de naam niet weet.
En wie zou er ' s Avonds komen zingen in mijn oren
Hun geheimen, of ik het nu begrijp of niet
Een huis met niets anders dan een olielamp
Dat kon je van ver zien, om drie uur ' s nachts.
Als de man die ik ben, terugkeert naar school
Aan de lijnen van een missel zou Latijn leren
Onbekende reizigers die weten wat te doen
Koop het voor me, ik Regel het morgen.
Als je ooit ergens op aarde vindt
Het huis waarvan ik net een tekening heb gemaakt