Charles Aznavour — L'émigrant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'émigrant" van Charles Aznavour.
Songteksten
Toutes les gares se ressemblent
Et tous les ports crèvent d’ennui
Toutes les routes se rassemblent
Pour mener vers l’infini
Dans la cohue de l’existence
Se trouve toujours un passant
Qui n’a pas eu de ligne de chance
Et qui devint un émigrant
Regarde-le comme il promène
Son cœur au-delà des saisons
Il traverse des murs de haine
Des gouffres d’incompréhension
À chaque nouvelle frontière
Espérant enfin se fixer
Il fait une courte prière
Vers ce ciel qui l’a oublié
Regarde-le, il déambule
Sans jamais savoir ou il va
Il marche comme un somnambule
Et les gens le montrent du doigt
Le monde entier file la haine
Le ciel là-haut n’y comprend rien
Les heureux forment une chaîne
En se tenant par la main
Pas moyen d’enter dans la danse
Le calendrier a son clan
Si tu n’as pas de ligne de chance
Tu resteras un émigrant
Regarde-le comme il promène
Son cœur au-delà des saisons
Il traverse des murs de haine
Des gouffres d’incompréhension
À chaque nouvelle frontière
Espérant enfin se fixer
Il fait une courte prière
Vers ce ciel qui l’a oublié
Regarde-le, il déambule
Sans jamais savoir ou il va
Il marche comme un somnambule
Et les gens le montrent du doigt
Mais pour écouter sa misère
Le ciel un jour le fait tomber
Les bras en croix, face contre terre
Pour embrasser la liberté
Songtekstvertaling
Alle stations lijken op elkaar.
En alle havens sterven van verveling
Alle wegen verzamelen
Naar de oneindigheid leiden
In de haast van het bestaan
Is altijd een voorbijganger
Die geen geluk heeft gehad
En die uitgeweken zijn
Kijk hoe hij loopt.
Zijn hart voorbij de seizoenen
Hij kruist muren van haat.
Fouten van misverstand
Aan elke nieuwe grens
Hopend om eindelijk te settelen
Hij doet een kort gebed
Naar deze hemel die hem vergeten is.
Kijk naar hem, hij loopt.
Zonder ooit te weten waar hij heen gaat.
Hij loopt als een slaapwandelaar.
En mensen wijzen het aan
De hele wereld runt de haat
De hemel daarboven begrijpt het niet.
De gelukkige vorm een keten
Handen vasthouden
Geen manier om de dans te betreden
De kalender heeft zijn clan.
Als je geen geluk hebt
Je zult een emigrant blijven.
Kijk hoe hij loopt.
Zijn hart voorbij de seizoenen
Hij kruist muren van haat.
Fouten van misverstand
Aan elke nieuwe grens
Hopend om eindelijk te settelen
Hij doet een kort gebed
Naar deze hemel die hem vergeten is.
Kijk naar hem, hij loopt.
Zonder ooit te weten waar hij heen gaat.
Hij loopt als een slaapwandelaar.
En mensen wijzen het aan
Maar om naar zijn ellende te luisteren
De hemel laat hem op een dag vallen
Armen gekruist, gezicht tegen de grond
Om de vrijheid te omarmen