Charles Aznavour — Lisboa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lisboa" van Charles Aznavour.
Songteksten
Ma ville en bord de mer tu t’accroches à mes basques
quand je dois m’en aller vers d’autres horizons
j’ai, en ta compagnie, fait un peu trop de frasques
le moment est venu de payer l’addition
terre de mes amours de jeunesse immature
a vingt ans je croyais que tout m'était permis
je ne fus pas toujours blanc bleu en aventures
quand on est jeune et fou, on veut brûler ses nuits
lisboa je pars
sans but, au loin et au hasard
de port en port, de gare en gare
pour effacer les cris stridents de ma mémoire
et tenter un nouveau départ
je pars
lisboa je fuis
vers l’incertain, vers l’infini
vers des ailleurs chercher l’oubli
comme un fuyard traqué, comme un proscrit
j’ai gâché l’amour et détruit
ma vie
ma ville tu m’angoisses et mon coeur se déchire
que tu vas me manquer, là-bas, dans mon exil
reviendrai-je jamais, mon dieu, qui peut prédire
pourrais-je, loin de toi, vaincre tous les périls
ville de mes émois, mi-mère et mi-maîtresse
d’espoir en désespoir tu as forgé mes jours
j’ai les yeux pleins de larmes et le coeur en détresse
sachant que je m’en vais peut-être pour toujours
lisboa je pars
sans but, au loin et au hasard
de port en port, de gare en gare
pour effacer les cris stridents de ma mémoire
et tenter un nouveau départ
je pars
lisboa je fuis
vers l’incertain, vers l’infini
vers des ailleurs chercher l’oubli
comme un fuyard traqué, comme un proscrit
j’ai gâché l’amour et détruit
ma vie
je ne marcherai plus tout au long de la rade
au bras de mon amour, heureux et coeur battant
frimant à ses côtés à m’en rendre malade
fier de son teint hâlé et de son corps troublant
j’ai piétiné ses rêves sans raison ni cause
elle, désabusée, a mis fin à ses jours
de remords en regrets j’ai appris une chose
c’est quand l’amour n’est plus que l’on croit à l’amour
[lisboa je pars
sans but, au loin et au hasard
de port en port, de gare en gare
pour effacer les cris stridents de ma mémoire
et tenter un nouveau départ
je pars
lisboa je fuis
vers l’incertain, vers l’infini
vers des ailleurs chercher l’oubli
comme un fuyard traqué, comme un proscrit
j’ai gâché l’amour et détruit
ma vie
(Merci à Dandan pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Mijn stad aan Zee jij klampt je vast aan mijn Basken
als ik naar andere horizons moet
Ik heb, in uw gezelschap, een beetje te frasques gemaakt
de tijd is gekomen om de rekening te betalen.
land van mijn onvolwassen jeugd liefdes
toen ik twintig was, dacht ik dat alles toegestaan was.
Ik was niet altijd Witblauw in Avonturen.
als je jong en gek bent, wil je je nachten verbranden.
lisboa, ik ga weg.
doelloos, afstandelijk en willekeurig
Haven naar haven, station naar station
om de schelle kreten uit mijn geheugen te wissen
en probeer een nieuwe start
Ik ga weg.
lisboa je fuis
aan het onzekere, aan het oneindige
voor anderen zoek vergetelheid
als een voortvluchtige opgejaagd, als een verschoppeling.
Ik heb liefde geruïneerd en vernietigd.
mijn leven
mijn stad je maakt me angstig en mijn hart huilt
dat ik je zal missen, daar, in mijn ballingschap.
zal ik ooit terugkomen, mijn God, die kan voorspellen
zou ik, ver van jou, alle gevaren kunnen overwinnen?
stad van mijn emoties, half-moeder en half-minnares
van hoop tot wanhoop heb je mijn dagen vervalst
mijn ogen zijn vol tranen en mijn hart is in nood
wetende dat ik voor altijd weg kan zijn
lisboa, ik ga weg.
doelloos, afstandelijk en willekeurig
Haven naar haven, station naar station
om de schelle kreten uit mijn geheugen te wissen
en probeer een nieuwe start
Ik ga weg.
lisboa je fuis
aan het onzekere, aan het oneindige
voor anderen zoek vergetelheid
als een voortvluchtige opgejaagd, als een verschoppeling.
Ik heb liefde geruïneerd en vernietigd.
mijn leven
Ik loop niet helemaal door de haven.
aan de arm van mijn liefde, gelukkig en hart kloppend
fronsen aan zijn zijde om me ziek te maken
trots op haar gebruinde huid en verontrustende lichaam
Ik vertrapt zijn dromen zonder reden of reden.
zij, gedesillusioneerd, maakte een einde aan haar dagen.
van wroeging tot spijt heb ik één ding geleerd.
dat is wanneer liefde niet langer is wat we geloven in liefde
ik ga weg.
doelloos, afstandelijk en willekeurig
Haven naar haven, station naar station
om de schelle kreten uit mijn geheugen te wissen
en probeer een nieuwe start
Ik ga weg.
lisboa je fuis
aan het onzekere, aan het oneindige
voor anderen zoek vergetelheid
als een voortvluchtige opgejaagd, als een verschoppeling.
Ik heb liefde geruïneerd en vernietigd.
mijn leven
(Dank aan Dandan voor deze woorden)