Charles Aznavour — La Planète Où Mourir songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Planète Où Mourir" van Charles Aznavour.

Songteksten

On a semé des fleurs tout autour des prisons
On a même invité les pauvres chez les riches
On a chanté nos larmes et pleuré nos chansons
Mai j’ai vu mes cheveux comme un arbre d’automne
Irrémédiablement chaque matin blanchir
Le monde me surprend mais plus rien ne m'étonne
Je cherche la planère où je pourrais mourir
On a versé le sang au hasard des victoires
On a tué la colombe en plein ciel à midi
On s’est même servi du bon dieu sans y croire
On a oublié tout ce qu’on avait promis
Moi qui sens peu à peu se refroidir ma tête
Je vous regarde en face et j’ai peine à sourire
Il se peut que demain soit enfin jour de fête
Si je pouvais trouver ma planète où mourir
On a traqué le cerf on a traqué la biche
On a traqué les hommes et tout à l’avenant
Vous ne pouvez savoir à quel point je m’en fiche
A l'âge où me voici, je le jure, et pourtant
J’avais imaginé d’incroyables voyages
Vers tous les horizons j'étais prêt à partir
Et puis je suis resté, juste un peu de courage
Et le temps de trouver la planète où mourir

Songtekstvertaling

We hebben overal bloemen geplant.
We hebben zelfs de armen uitgenodigd.
We zongen onze tranen en we huilden onze liedjes
Mag ik mijn haar zien als een herfstboom
Elke ochtend weer onherroepelijk witten
De wereld verrast me, maar niets verrast me meer.
Ik ben op zoek naar de planer waar ik zou kunnen sterven.
We vergieten bloed bij willekeurige overwinningen.
We hebben de duif midden in de lucht gedood.
We hebben zelfs God gebruikt zonder het te geloven.
We zijn alles vergeten wat we beloofd hebben.
Ik die geleidelijk aan koel voelt mijn hoofd
Ik kijk je aan en ik kan nauwelijks lachen
Het kan zijn dat morgen eindelijk een feestdag is.
Als ik mijn planeet kon vinden waar te sterven
We hebben het hert opgespoord.
We hebben de mannen en alles in de kont opgespoord.
Je kunt niet zeggen hoeveel het me niet kan schelen.
Op de leeftijd dat ik hier ben, ik zweer het, en toch
Ik had me ongelooflijke reizen voorgesteld.
Tot alle horizonten was ik klaar om te gaan
En toen bleef ik, gewoon een beetje moed
En tijd om de planeet te vinden waar te sterven