Charles Aznavour — La Marguerite songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Marguerite" van Charles Aznavour.
Songteksten
C'était la Marguerite on l’appelait Malou
Déjà toute petite elle nous rendait fou
Elle riait d’un rien et se moquait de tout
La Marguerite
La Marguerite
Elle avait quelque chose, un étrange pouvoir
On portait son cartable, on faisait ses devoirs
On en parlait le jour, on en rêvait le soir
La Marguerite
De l'école au lycée on l’a vu s'épanouir
Et fleurir sa beauté, ses formes et nos désirs
Le secret de chacun était d’un jour cueillir
La Marguerite
La Marguerite
Bien que copain-copain on lui tournait autour
Jaloux les uns des autres on lui faisait la cour
Mais sage elle attendait l’unique et grand amour
La Marguerite
La Marguerite
C’etait la Marguerite ange de nos seize ans
On l’a trouvée un soir inconsciente au printemps
Violée souillée baignante dans ses larmes et son sang
La Marguerite
La Marguerite
On a fait ses battues, armés de nos fusils
On a lâché les chiens, on a fouillé la nuit
Et traqué sans merci celui qui avait sali
La Marguerite
C’etait un gars d’ailleurs, pas un gars de chez nous
Un salaud de passage, un maniaque, un voyou
Qui a su s’en tirer en traînant dans la boue
La Marguerite
La Marguerite
Depuis elle n’a plus ni souri ni chanté
Elle est morte au-dedans comme une fleur fanée
Comme une fleur de nuit, comme une fleur seche
La Marguerite
La Marguerite
C’etait la Marguerite, on l’appelait Malou
Aujourd’hui les gamins lui jettent des cailloux
Elle suit son chemin indifférente à tout
La Marguerite
La Marguerite
Traversant les saisons à petits pas nerveux
Elle va noir vêtue sans relever les yeux
Sans amis, sans amour, sans le secours de Dieu
La Marguerite
Moi je lui trouve encore une étrange beauté
Dans son deuil de la vie, dans son austerité
Et je vais en secret souvent reconforter
La Marguerite
La Marguerite
Elle m’offre un café, écoute mon discours
Le même chaque fois parlant de son retour
A la vie, à l’espoir pour lui donner l’amour
Qu’elle mérite
La Marguerite
Songtekstvertaling
Het was de Daisy. het heette Malou.
Ze maakte ons gek.
Ze lachte om niets en lachte om alles.
Daisy
Daisy
Ze had iets, een vreemde kracht.
We droegen zijn tas, deden zijn huiswerk.
We spraken er overdag over, we droomden er ' s avonds over.
Daisy
Van school tot middelbare school zagen we hem bloeien.
En bloeit zijn schoonheid, zijn vormen en onze verlangens
Het geheim van elk was één dag kiezen.
Daisy
Daisy
Hoewel vriend-vriendje we ons omdraaiden
We waren jaloers op elkaar.
Maar wijs wachtte ze op de enige grote liefde.
Daisy
Daisy
Het was de engel Daisy van onze zestien jaar
Ze werd bewusteloos gevonden op een nacht in de lente.
Verkracht in haar tranen en bloed.
Daisy
Daisy
We maakten onze rondes, gewapend met onze geweren.
We lieten de honden los, we zochten de nacht
En genadeloos achter degene aan zat die bevuild had.
Daisy
Hij was trouwens een man, geen man van thuis.
Een passerende bastaard, een maniak, een misdadiger
Wie wist hoe weg te komen met het slepen in de modder?
Daisy
Daisy
Sindsdien heeft ze niet meer geglimlacht of gezongen.
Ze stierf van binnen als een vervaagde bloem.
Als een nachtbloem, als een droge bloem
Daisy
Daisy
Het was de Daisy, Het heette Malou.
Vandaag gooien de kinderen stenen naar hem.
Ze volgt haar pad onverschillig voor alles.
Daisy
Daisy
De seizoenen doorkruisen met kleine nerveuze stappen
Ze wordt zwart gekleed zonder haar ogen op te steken.
Zonder vrienden, zonder liefde, zonder Gods hulp.
Daisy
Ik vind haar nog steeds een vreemde schoonheid.
In zijn rouw van het leven, in zijn verzaking
En Ik zal in het geheim vaak troosten
Daisy
Daisy
Ze biedt me koffie aan, luistert naar mijn speech.
Hetzelfde elke keer als hij over zijn terugkeer sprak.
Op het leven, om te hopen hem liefde te geven
Wat ze verdient
Daisy