Charles Aznavour — La Dispute songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Dispute" van Charles Aznavour.
Songteksten
Un mot amène un autre
Et d’un incident futile
On fait une énorme faute
Qui met l’amour en péril
Tout nous remonte en mémoire
Le ton monte jusqu’aux cris
Et de très vieilles histoires
Reviennent sur le tapis
Aveuglé par la colère
Ne pouvant se retenir
Chacun pleure sa misère
Chacun se dit un martyr
Et les choses s’enveniment
Nul ne veut faire un effort
Les deux se disant victimes
Hurlent de plus en plus fort
Quand soudain les larmes perlent
On se mouche bruyamment
Et l’on repart de plus belle
Les yeux injectés de sang
La dispute, la dispute
Atteint des points culminants
C’est la guerre, c’est la haine
Les mots portent des coups bas
Et vole la porcelaine
Et crie le voisin du bas
On marche de long en large
Prenant un plaisir malin
À commencer le partage
De tout ce qui nous revient
Au sommet de cette crise
En s'évitant du regard
On aligne ses valises
En vue de ce grand départ
Mais qu’il parte ou bien qu’il reste
Chacun veut, c’est évident
Le cadeau de l’oncle Ernest
Le chien et l’appartement
Aphones et à bout de forces
De vaisselle et d’arguments
On ne voit que le divorce
Pour régler le différent
La dispute, la dispute
Soudain fait grincer des dents
Les assaillants face à face
S’inventent mille défauts
J’en oublie et puis j’en passe
Des reproches et des mots
Le jour peu à peu décline
Et les forces en même temps
Les adversaires ruminent
Boudent silencieusement
Pour être enfin raisonnables
Et se quitter en bons amis
Les ennemis passent à table
Manger de bon appétit
N’ayant plus rien à se dire
Tête basse on reste là
Puis on baille et se retire
Et se glisse dans les draps
Dans le noir les doigts se touchent
Et les mots sont superflus
Ses lèvres trouvent sa bouche
Et l’amour prend le dessus
La dispute, la dispute
Tout à coup a disparu
Songtekstvertaling
Het ene woord brengt het andere.
En een futiel incident.
We maken een grote fout.
Wie brengt de liefde in gevaar
Alles gaat terug naar onze herinnering.
De toon stijgt naar het geschreeuw
En zeer oude verhalen
Ga terug op het tapijt.
Verblind door woede
Kan niet bedwingen
Iedereen rouwt om zijn ellende.
Iedereen noemt zichzelf een martelaar.
En het wordt erger.
Niemand wil een inspanning doen.
Beiden beweren slachtoffer te zijn.
Harder en harder huilen
Wanneer plotseling parel verscheurt
We vliegen luid
En we beginnen met mooier
Ogen geïnjecteerd met bloed
Te betwisten, te betwisten
Bereikte hoogtepunten
Het is oorlog, het is haat.
Woorden dragen lage slagen
En het porselein stelen
En roept de buurman van onderen
We lopen lang en breed
Het nemen van een kwaadaardig plezier
Beginnen met delen
Van alles wat tot ons komt
Op het hoogtepunt van deze crisis
De blik vermijden
We zetten hun koffers op een Rij.
Met het oog op dit grote vertrek
Maar hij vertrekt of hij blijft
Iedereen wil, het is duidelijk
Het geschenk van Oom Ernest
De hond en het appartement
Bladluizen en uit kracht
Gerechten en argumenten
We zien alleen een scheiding.
Om het verschil aan te passen
Te betwisten, te betwisten
Plotseling piepen tanden.
De aanvallers van aangezicht tot aangezicht
Duizend gebreken zijn uitgevonden
Ik vergeet het en dan pas ik
Verwijten en woorden
De dag valt geleidelijk weg.
En krachten op hetzelfde moment
Opponenten herkauwen
Rustig aan.
Om eindelijk redelijk te zijn
En Uit elkaar gaan in goede vrienden
Vijanden gaan naar de tafel.
Eet goede eetlust
Niets te zeggen hebben
We blijven hier.
Dan geeuwen we en gaan met pensioen.
En glijdt in de lakens
In het donker raken de vingers elkaar.
En woorden zijn overbodig.
Haar lippen vinden haar mond
En de liefde neemt het over
Te betwisten, te betwisten
Plotseling verdwenen