Charles Aznavour — Il Y Avait songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Y Avait" van Charles Aznavour.

Songteksten

Il y avait un garçon qui vivait
Simplement travaillant dans l' faubourg
Il y avit une fill' qui rêvait
Sagement en attendant l’amour
Il y avait le printemps
Lêprintemps des romans
Qui passait en chantant
Et cherchaient deux coeurs tout bancs
Por prêter ses serments
Et en fair' des amants
Il y a eu un moment merveilleux
Lorsque leurs regards se sont unis
Il a eu ces instants délicieux
Ou sans rien dire ils se sont compris
Il y a eu le destin
Qui a poussél'gamin
A lui prendre la main
Il y a eu la chaleur
La chaleur du bonheur
Qui leur montait au coeur
Il y avait cette chambre meublée
Aux fenêtres donnant sur la cour
Il y avait ce couple qui s’aimait
Et leurs phrases parlaient de toujours
Il y avait le gamin
Qui promenait sa mian
Dans les cheveux de lin
De la fille aux yeux rêveurs
Tandis que dans leurs coeurs
S’installait le bonheur
Il y a eu ces deux corps éperdus
De bonheur et de joie sans pareils
Il y a eu tous les rêves perdus
Qui remplaçaoent leurs nuits sans sommeil
Il y a eu le moment
Oùsoudain le printemps
A repris ses serments
Il y a eu le bonheur
Qui s’est enfui en pleurs
D’avoir brisédeux coeurs
Il y avait un garçon qui vivait
Simplement travaillant dans l' faubourg
Il y avait une fill' qui pleurait
En songeant àsom premier amour
Il y avait le destin
Qui marchait son chemin
Sans s’occuper de rien
Tant qu’il y aura des amants
Il y aura des serments
Qui n’dur’ont qu’un pritemps.

Songtekstvertaling

Er was een jongen die leefde.
Gewoon werken in de faubourg
Er was een vulling die droomde
Wijselijk wachtend op liefde
Het was lente.
De tijd van de romans
Wie passeerde door te zingen
En waren op zoek naar twee harten alle banken
Voor het afleggen van zijn Eden
En in fair ' lovers
Er was een geweldige tijd.
Toen hun uiterlijk bij elkaar kwam
Hij had van die heerlijke momenten.
Of zonder iets te zeggen begrepen ze elkaar.
Er was het lot.
Wie duwde de jongen
Pak haar hand.
Daar was de hitte.
De warmte van geluk
Dat in hun hart omhoog ging
Er was een gemeubileerde kamer.
Ramen met uitzicht op de binnenplaats
Er was een stel dat van elkaar hield.
En hun zinnen spraken over altijd
Daar was de jongen.
Die zijn mian uitliet.
In linnen haar
Van het meisje met dromerige ogen
Terwijl in hun harten
Geluk geregeld
Er waren twee lichamen verloren.
Geluk en vreugde zonder gelijke
Er zijn alle verloren dromen geweest.
Die hun slaapverslindende nachten vervangen
Er was een moment.
Waar de vroege lente
Hij heeft zijn Eden afgenomen.
Er was geluk
Die in tranen wegrende
Twee harten gebroken hebben
Er was een jongen die leefde.
Gewoon werken in de faubourg
Er was een vulling ' huilen
Denkend aan haar eerste liefde
Er was het lot.
Die zijn weg bewandelde
Zonder voor iets te zorgen.
Zolang er geliefden zijn
Er zullen Eden zijn.
Die maar één keer hebben.