Charles Aznavour — Dans Le Feu De Mon Âme songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dans Le Feu De Mon Âme" van Charles Aznavour.
Songteksten
Dans le feu de mon âme flambe mes souvenirs
près de prénoms de femmes qui voudraient mourir
avec ou sans visage dans le brouillard du temps
qui conservent leur âge sous la cendre des ans
dans le feu de mon âme, mes remords, mes regrets
allument mille flammes éclairant à jamais
ces amours de passage accroché d’un regard
sur le sable des plages des villes de hasard
ville de hasard
a courir ses millions, à avoir trop de choses
trop de biens, trop d’honneur
on oublie le printemps
et l’enfant qui grandit et le parfum des roses
on entend plus son cœur
et la vie s’ouvre quand
dans le feu de mon âme se consume sans bruit
les bonheurs et les drames qui ont marqués ma vie
ce que j’ai suivi, ce que j’ai pas vu les moindres mots des livres à l’air au tout début
l’heure où tout est lu dans le feu de mon âme s’envolent en fumée
les pages du programme de ses vertes années
saisons de mes promesses qui dorment calcinées
mes folies de jeunesse sous les terres brûlées
dans le feu de mon âme, compagnon de mes nuits
l’amour joue sur la gamme de mes mélancolies
en réveillant complices des rêves ne vivant plus
que quelques cicatrices et loin du temps perdu
du temps perdu
le temps se fout du tems et les années se suivent
de printemps en hiver irrémédiablement
et l’on se surprend reliant nos forces vides
le cœur devient désert et l’amour fout le camp
rien ne me réconforte je vois mes jours filer
avec mes amours mortes dormant sous un passé
usé jusqu'à la trame, tu m’assembles des jours
dans le feu de mon âme
le feu brûle sans retour
ma vie et mes amours
(Merci à Dandan pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
In het vuur van mijn ziel wakkert mijn herinneringen aan
dicht bij de namen van vrouwen die willen sterven
met of zonder gezicht in de mist van de tijd
die hun leeftijd onder de as der jaren houden
in het vuur van mijn ziel, mijn wroeging, mijn spijt
steek duizend vlammen aan die voor altijd verlicht zijn
deze passerende liefdes hingen aan een blik
op het zand van de stranden van de steden van het toeval
stad van het toeval
om zijn miljoenen te beheren, om te veel dingen te hebben
te veel eigendom, te veel eer.
we vergeten de lente
en het groeiende kind en de geur van rozen
je kunt je hart niet meer horen.
en het leven opent wanneer
in het vuur van mijn ziel wordt verteerd zonder lawaai
het geluk en het drama dat mijn leven markeerde
wat ik volgde, wat ik niet zag de geringste woorden van de boeken naar de lucht in het allereerste begin
het uur waarin alles wordt gelezen in het vuur van mijn ziel wegvliegt in rook
de pagina ' s van het programma van zijn groene jaren
seizoenen van mijn beloften dat de slaap verbrandde
mijn jeugd dwaalt Onder het verbrande land
in het vuur van mijn ziel, metgezel van mijn nachten
Liefde speelt op het gebied van mijn melancholie
door handlangers van dromen wakker te maken die niet meer leven.
slechts een paar littekens en weg van verloren tijd
verloren tijd
tijd geeft niets om stenen en jaren volgen elkaar.
van lente tot winter onherroepelijk
en we verbinden onze lege krachten
het hart wordt verlaten en de liefde wordt Wild
niets troost me Ik zie mijn dagen weglopen
met mijn dode liefdes slapen onder een verleden
je hebt me dagen in de val gelokt.
in het vuur van mijn ziel
vuur brandt zonder terug te keren
mijn leven en mijn liefdes
(Dank aan Dandan voor deze woorden)