Charles Aznavour — C'est Fini songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "C'est Fini" van Charles Aznavour.

Songteksten

Je ne peux détacher
Mes yeux de ton visage
Et ne peux m’empêcher
De penser àdemain
Qui s’annonce déjà
Comme un mauvais orage
Qui lavera nos rires
A l’eau de mon chagrin
J’ai le coeur déchiré
Et j’ai mal de comprendre
Que les mots que tu dis
Veulent tous dire adieu
Je regarde sans voir
J'écoute sans entendre
Le chagrin me surprend
Debout silencieux
Je rêve de passé
Quand le présent t’emporte
Qu’il ne me reste plus
Qu'àte serrer la main
Je voudrais la garder
Mais nos amours sont mortes
A deux pas de mon coeur
Tu es déjàsi loin
C’est fini fini fini fini fini fini fini
Se peut-il qu’un bonheur
Qui tenait tant de place
Et donnait tant de joie
Disparaisse àjamais
Effaçant de ta vie
Même jusqu'àla trace
Du moindre souvenir
Que l’amour nous a fait
Je ne sais comment faire
Et je ne sais que dire
Je veux paraître fort
Une dernière fois
Les larmes au coin des yeux
Je me force àsourire
D’un sourire forcé
Qui ne te trompe pas
Trop lâche pour mourir
Bien qu’effrayéde vivre
Je compte sur l’oubli
Pour trouver le repos
Il faudra m’habituer
Dans les années àsuivre
A des jours sans ta voix
A des nuits sans ta peau
C’est fini fini fini fini fini fini fini…

Songtekstvertaling

Ik kan het niet losmaken.
Mijn ogen van je gezicht
En ik kan er niets aan doen.
Om aan de dag te denken
Die al belooft
Als een storm
Wie wast ons gelach?
In het water van mijn verdriet
Mijn hart is gebroken.
En ik heb moeite om het te begrijpen.
Dat de woorden die je zegt
Iedereen wil afscheid nemen.
Ik kijk zonder te zien
Ik luister zonder te horen
Verdriet verbaast me.
Stil staan
Ik droom van het verleden
Als het heden je weghaalt
Dat ik niet meer heb
Dan om handen te schudden
Ik wil het graag houden.
Maar onze liefdes zijn dood.
Dicht bij mijn hart
Je bent al zo ver weg.
Het is klaar. klaar. klaar. klaar.
Is het mogelijk dat een geluk
Wie hield zoveel ruimte in?
En gaf zoveel vreugde
Nooit verdwijnen
Je leven wissen
Zelfs naar het spoor
Van de kleinste herinnering
Die liefde heeft ons gemaakt
Ik weet niet hoe ik het moet doen.
En ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik wil er sterk uitzien.
Nog één keer.
Tranen in de hoek van de ogen
Ik dwing mezelf te voeden.
Van een geforceerde glimlach
Wie houdt je niet voor de gek?
Te los om te sterven.
Hoewel bang om te leven
Ik reken op vergetelheid.
Om rust te vinden
Ik moet er aan wennen.
In de komende jaren
Heb dagen zonder je stem
Heb nachten zonder je huid
Het is klaar. klaar. klaar. klaar.…