Chansons traditionnelles — Ma grand'mère songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ma grand'mère" van Chansons traditionnelles.

Songteksten

Ma grand'mère, un soir à sa fête,
De vin pur ayant bu deux doigts,
Nous disait en branlant la tête :
— Que d'amoureux j'eus autrefois !

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Quoi ! Maman, vous n'étiez pas sage !
— Non vraiment ; et de mes appas
Seule à quinze ans j'appris l'usage,
Car la nuit je ne dormais pas.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Maman, vous aviez le cœur tendre ?
— Oui, si tendre, qu'à dix-sept ans,
Lindor ne se fit pas attendre,
Et qu'il n'attendit pas longtemps.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Maman, Lindor savait donc plaire ?
— Oui, seul il me plut quatre mois ;
Mais bientôt j'estimai Valère,
Et fis deux heureux à la fois.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Quoi ! maman, deux amants ensemble !
— Oui, mais chacun d'eux me trompa.
Plus fine alors qu'il ne vous semble,
J'épousai votre grand-papa.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Maman, que lui dit la famille ?
— Rien, mais un mari plus sensé
Eût pu connaître à la coquille
que l'œuf était déjà cassé.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Maman, lui fûtes-vous fidèle ?
— Oh ! sur cela je me tais bien.
À moins qu'à lui Dieu ne m'appelle,
Mon confesseur n'en saura rien.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Bien tard, maman, vous fûtes veuve ?
— Oui ; mais, grâces à ma gaîté,
Si l'église n'était plus neuve,
Le saint n'en fut pas moins fêté.

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !
Comme vous, maman, faut-il faire ?
— Eh ! mes petits-enfants, pourquoi,
Quand j'ai fait comme ma grand'mère,
Ne feriez-vous pas comme moi ?

Combien je regrette
Mon bras si dodu,
Ma jambe bien faite,
Et le temps perdu !

Songtekstvertaling

Mijn grootmoeder, op een avond op haar feest, van Pure wijn die twee vingers gedronken had, zei tegen ons, haar hoofd schuddend: - wat een minnaars had ik ooit !

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Wat ! Mam, je was niet wijs !
- Niet echt; en van mijn aas alleen al op mijn vijftiende leerde ik het gebruik, want ' s nachts sliep ik niet.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Mam, had je een teder hart ?
- Ja, zo gevoelig, dat op 17 Lindor niet wachtte, en hij niet lang wachtte.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Mam, wist Lindor hoe hij tevreden moest zijn ?
--"Ja, ik mocht hem slechts vier maanden; maar spoedig schatte ik Valere in, en maakte twee gelukkig tegelijk.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Wat ! mam, twee geliefden samen !
- Ja, maar ze hebben me allemaal bedrogen.
Mooier dan het lijkt, Ik ben met je grootvader getrouwd.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Mam, wat zegt de familie tegen haar ?
- Niets, maar een verstandiger man had kunnen weten dat het ei al gebroken was.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Mam, ben je loyaal aan hem ?
- Oh ! hierover hou ik mijn mond.
Tenzij God mij tot hem oproept, zal mijn biechtvader het niet weten.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Was je weduwe ?
- Ja , maar, dankzij mijn vreugde, als de kerk niet meer nieuw was, werd de Heilige toch gevierd.

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !
Zoals jij, mam, moet het gedaan worden ?
- Eh ! mijn kleinkinderen, waarom, als ik mijn oma leuk vond, zou je me dan niet leuk vinden ?

Hoeveel spijt heb ik van mijn mollige arm, mijn been goed gemaakt, en de verloren tijd !