ЦеРН — Карусель songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Карусель" van ЦеРН.
Songteksten
Карусель, в пустынный парк вдвоём
В полупустом Икарусе от скорости закладывает уши,
Как ветер в парусе, остановись неподалёку
Сделай вид что потеряла меня, потом обрадуйся.
Я слышу чей-то смех где-то, далёким эхом
И не держи меня за руку. Так ведь я ещё не уехал.
Мечтали жить в Новороссийске, учиться в Англии
И так хотели мечтать, но мы не ангелы.
Время назад, надолго ли? Не знаю, но на миг лишь
Сегодня рядом с нами разлука, но третий лишний
Не знаю что нас ждёт впереди, но губы города дрожали,
А карусели скрипели, они нас провожали.
Я благодарен нам за каждое мгновение,
За каждый жест руки, и дуновение ветра
За горизонтом где-то, мы незнакомцы
Это как упала звезда, так и не став солнцем
Аривидерчи, уже до встречи
Время лечит всех, но меня не лечит
Обещаю не забыть, как мы катались на карусели
В тот день весенний, а на глазах висели слёзы.
Аривидерчи, уже до встречи
Время лечит всех, но меня не лечит
Обещай мне не забыть, как мы катались на карусели,
А на глазах висели слёзы, но было поздно…
А на глазах висели слёзы, но было поздно,
Губы обветрены, остановись так незаметно
Или от ветра дрожали плечи,
Это небо торопилось, ночь эта задули свечи,
Но мы не знали, то что разлучит нас так этот май
Вдоль тёмных арок, но одиночество в подарок
Наверно это наш с тобою рай,
Но по отдельности пусть эта карусель закружит нас до бесконечности
Пока есть время рассказать ещё одну историю
Как двоё потеряли друг друга, в городе горя,
Но это мы же, давай же сядь ближе
До встречи на лазурном берегу или в Париже
Аривидерчи, уже до встречи
Время лечит всех, но меня не лечит
Обещаю не забыть, как мы катались на карусели
В тот день весенний, а на глазах висели слёзы.
Аривидерчи, уже до встречи
Время лечит всех, но меня не лечит
Обещай мне не забыть, как мы катались на карусели,
А на глазах висели слёзы, но было поздно…
Было поздно, карусель…
Пустынный парк…
Мне кажется что это лучший мой декабрь был,
Но мы на разных берегах, и мой корабль уплыл,
А эти карусели, как символ расставания
Когда рождаются мечты не знаю, но умирают в мае
Ты на скамейке с краю, ко мне спиною
Губы дрожат, но не от холода, к ним прикоснулись губы города
Не надо повода чтоб разойтись в разные стороны,
И каждой драгоценною секундой мы обворованы
Не знаю кто крадёт наши минуты, так беспощадно
Вместо прощания, шестой этаж на лестничной площадке
Просто ничего не говори и уходи, но всё в порядке бля!
Так будет лучше, по этим лужам, не обращай внимание на стужи
Я не простужен, мне просто трудно говорить,
Лучше б я не знал вовсе, что такое Любить.
Аривидерчи, уже до встречи
Время лечит всех, но меня не лечит
Обещаю не забыть, как мы катались на карусели
В тот день весенний, а на глазах висели слёзы.
Аривидерчи, уже до встречи
Время лечит всех, но тебя не лечит бля!
Обещай мне не забыть, как мы катались на карусели,
А на глазах висели слёзы, но было поздно…
Songtekstvertaling
Carousel, naar een verlaten Park samen
In een halflege Icarus, laat de snelheid je oren knallen.,
Als de wind in een zeil, stop in de buurt
Doe alsof je me kwijt bent en wees dan gelukkig.
Ik hoor iemand ergens lachen, een verre echo
En hou mijn hand niet vast. Ik ben nog niet weg.
We droomden ervan om in Novorossiysk te wonen en in Engeland te studeren.
En dus wilden we dromen, maar we zijn geen engelen.
Hoe lang geleden? Geen idee, maar heel even.
Vandaag is er een scheiding naast ons, maar de derde extra
Ik weet niet wat me te wachten staat, maar de lippen van de stad beefden.,
En de carrousels kraken, ze zagen ons weg.
Ik ben dankbaar voor elk moment.,
Voor elk gebaar van de hand, en een zucht van wind
Ergens aan de horizon zijn we vreemden.
Dit is hoe een ster viel zonder de zon te worden.
Arividerchi, tot gauw.
Tijd heelt iedereen, maar het geneest me niet.
Ik beloof niet te vergeten hoe we op de draaimolen reden.
Het was een lente dag, en er waren tranen in mijn ogen.
Arividerchi, tot gauw.
Tijd heelt iedereen, maar het geneest me niet.
Beloof me dat je onze rit op de draaimolen niet vergeet.,
En er waren tranen in mijn ogen, maar het was te laat.…
En er waren tranen in mijn ogen, maar het was te laat.,
De met het weer geslagen lippen, stop het zo stilletjes
Of de wind liet mijn schouders schudden,
Het is de hemel in een haast, maar deze nacht blies de kaars uit,
Maar we wisten niet wat ons zou scheiden.
Langs de donkere bogen, maar eenzaamheid is een geschenk.
Misschien is dit ons paradijs met jou.,
Maar laat deze Draaimolen ons voor onbepaalde tijd ronddraaien.
Terwijl er tijd is om een ander verhaal te vertellen
Hoe twee elkaar verloren, in de stad van verdriet,
Maar wij zijn het, Kom op, Ga dichterbij zitten.
Zie je op de Cote d ' Azur of in Parijs
Arividerchi, tot gauw.
Tijd heelt iedereen, maar het geneest me niet.
Ik beloof niet te vergeten hoe we op de draaimolen reden.
Het was een lente dag, en er waren tranen in mijn ogen.
Arividerchi, tot gauw.
Tijd heelt iedereen, maar het geneest me niet.
Beloof me dat je onze rit op de draaimolen niet vergeet.,
En er waren tranen in mijn ogen, maar het was te laat.…
Het was laat, carrousel.…
Desert Park…
Ik denk dat dit de beste December is die ik heb gehad.,
Maar we zijn op verschillende kusten, en mijn schip zeilde weg,
En deze carrousels, als symbool van afscheid
Als dromen geboren worden Weet ik het niet, maar ze sterven in mei
Je staat op de rand van de bank, met je rug naar mij.
Mijn lippen trillen, maar niet van de kou; mijn lippen hebben ze aangeraakt.
Je hebt geen reden nodig om in verschillende richtingen te gaan.,
En elke kostbare seconde worden we beroofd.
Ik weet niet wie onze minuten zo genadeloos steelt.
In plaats van afscheid te nemen, is de zesde verdieping op de overloop.
Zeg gewoon niets en loop weg, maar het is allemaal in orde!
Het zal dus beter zijn, op deze Plassen, niet te letten op de koude
Ik ben niet verkouden, ik vind het gewoon moeilijk om te praten.,
Ik wou dat ik niet wist wat het was om van te houden.
Arividerchi, tot gauw.
Tijd heelt iedereen, maar het geneest me niet.
Ik beloof niet te vergeten hoe we op de draaimolen reden.
Het was een lente dag, en er waren tranen in mijn ogen.
Arividerchi, tot gauw.
De tijd heelt iedereen,maar het geneest je niet.
Beloof me dat je onze rit op de draaimolen niet vergeet.,
En er waren tranen in mijn ogen, maar het was te laat.…