ЦеРН — Избитая тема songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Избитая тема" van ЦеРН.
Songteksten
Были сады здесь когда-то…
Теперь стальные ворота,
От прекрасных озер
Остались грязные болота.
Не слышу пение птиц
Вижу черное небо,
На обрывках страниц
Давно забытая тема.
Что похуже мы оставим на потом
Лучшие уходят первыми,
Так заведено испокон веков, с первых дней земли
Лучшие уходят первыми и х… и, остаемся только мы…
Скверные, не верные, души проданные,
Хотим урвать кусок побольше,
Вены исколоты черными, белыми, круглыми, грязными, чистыми,
медленными, быстрыми, на приходе искрами.
Говорим не искренно, что-то скрываем,
Себя не любим, других не уважаем.
(???) сжимаем, тех кто ближе кидаем,
Не понимаем ни хуя и снова снова повторяем.
Лучшие уходят первыми
Мол так заведено испокон веков с первых дней земли,
А что похуже мы оставим на потом, а что потом, а… тихим шепотом…
А ведь были сады здесь когда-то
Теперь стальные ворота,
От прекрасных озер
Остались грязные болота.
Не слышу пение птиц
Вижу черное небо,
На обрывках страниц
Давно забытая тема.
Я знал до гроба любовь, я знал измены,
Знал как фонтаном бьет кровь с порватой вены.
Бился о стены головой, сходил с ума от злости,
Водил предателей домой, был у врагов гостем,
В полости рта кипела злоба, все это было…
Клялся в любви до гроба, изменял нелюбимым,
Знал сотни обещаний и даже тысячи,
Одно последнее прощание, одно обычное.
Знал первородный грех, тягу к познанию,
Знаю сквозь слезы смех, помню глаза её,
Чуть не терял сознание, познав предательство,
Помню оправдание, что так сложились обстоятельства.
Помню глаза свои тогда в разбитом зеркале,
Мне исковеркали судьбу, я мерил жизнь иными мерками,
Помню краски приходов и груз отходняков,
Знаю, что на сто людей — две трети дураков.
А ведь были сады здесь когда-то
Теперь стальные ворота,
От прекрасных озер
Остались грязные болота.
Не слышу пение птиц
Вижу черное небо,
На обрывках страниц
Давно забытая тема.
Я верил в бескорыстную дружбу, терял друзей,
Понял, что враги друзей честней, хотя и злей,
Пригрел на сердце змей, но был отравленный ядом
Дарил кому-то нежность, сыпал ненависть градом.
Был и святым и гадом, я был солдатом,
Но был оставлен подыхать на поле боя под слоем зноя
Был между раем и адом, так и завис там,
Понял не прочность «любви» и пошлость слова «братан»,
Когда теряешь суть становится страшно,
Тот кто называл тебя братан, взял и сдал,
Потом в глаза смотрит не виновато
С меня хватит, я и так уже много сказал…
Все так же путаю дни, пишу Любовь с большой буквы
Знаю что создали этот порочный круг мы Ты мне, я тебе, в поисках выгоды,
Уходим не прощаясь, так и не сделав вывода…
А ведь были сады здесь когда-то
Теперь стальные ворота,
От прекрасных озер
Остались грязные болота.
Не слышу пение птиц
Вижу черное небо,
На обрывках страниц
Давно забытая тема.
А ведь были сады здесь когда-то
Теперь стальные ворота,
От прекрасных озер
Остались грязные болота.
Не слышу пение птиц
Вижу черное небо,
На обрывках страниц
Заеб… тема.
Songtekstvertaling
Er waren hier ooit tuinen.…
Nu de stalen poort.,
Van de prachtige meren
Er waren modderige moerassen.
Ik hoor de vogels niet zingen.
Ik zie een zwarte hemel,
Op restjes van pagina ' s
Een lang vergeten onderwerp.
Wat erger is, we vertrekken voor later.
De beste gaan eerst.,
Dit is al eeuwen de weg, sinds de eerste dagen van de aarde.
De beste gaan eerst en x... en, alleen wij blijven…
Slecht, niet waar, zielen verkocht,
We willen een groter stuk pakken.,
Aderen doorboord met zwart, wit, rond, vuil, schoon,
langzaam, snel, bij de komst van vonken.
We spreken niet oprecht, we verbergen iets.,
We houden niet van onszelf, we respecteren anderen niet.
(???* squeeze, those who are closer to throw,
We begrijpen er niets van en herhalen het telkens weer.
De beste gaan eerst.
Ze zeggen dat het al eeuwen gedaan is sinds de eerste dagen van de aarde.,
En wat erger is, we vertrekken voor later, en wat later is, en ... in een lage fluistering…
Maar er waren hier ooit tuinen.
Nu de stalen poort.,
Van de prachtige meren
Er waren modderige moerassen.
Ik hoor de vogels niet zingen.
Ik zie een zwarte hemel,
Op restjes van pagina ' s
Een lang vergeten onderwerp.
Ik kende de liefde tot het graf, ik kende ontrouw,
Hij wist hoe bloed uit een gescheurde ader kwam.
Ik sloeg mijn hoofd tegen de muren, werd gek van woede. ,
Hij nam verraders mee naar huis, was een gast van de vijand.,
De woede in zijn mond was aan het koken, het was er allemaal.…
Zwoer liefde tot het graf, bedroog de onbeminde,
Hij kende honderden beloftes en zelfs duizenden,
Een laatste afscheid, een gewone.
Hij kende de erfzonde, het verlangen naar kennis.,
Ik weet door tranen van gelach, ik herinner me haar ogen,
Ik viel bijna flauw nadat ik het verraad kende.,
Ik herinner me het excuus dat dit het geval was.
Ik herinner me mijn ogen in de gebroken spiegel,
Ik werd vervormd door het lot, Ik meet het leven volgens andere normen.,
Ik herinner me de kleuren van de parochies en de lading afval.,
Ik weet dat honderd mensen twee derde gek zijn.
Maar er waren hier ooit tuinen.
Nu de stalen poort.,
Van de prachtige meren
Er waren modderige moerassen.
Ik hoor de vogels niet zingen.
Ik zie een zwarte hemel,
Op restjes van pagina ' s
Een lang vergeten onderwerp.
Ik geloofde in onzelfzuchtige vriendschap, verloren vrienden,
Ik realiseerde me dat de vijanden van vrienden eerlijker zijn, maar meer kwaadaardig. ,
Verwarmde het hart van een slang, maar werd vergiftigd door gif.
Gaf iemand tederheid, schonk haat-hagel.
Ik was zowel een heilige als een reptiel, ik was een soldaat,
Maar werd achtergelaten om te sterven op het slagveld onder een laag van hitte
Was tussen hemel en hel, en hing daar,
Ik begreep niet de kracht van "liefde" en de vulgariteit van het woord "bro"»,
Als je het punt verliest, wordt het eng.,
Degene die je bro noemde, nam en slaagde.,
Dan staren in mijn ogen is niet de schuld
Ik heb er genoeg van, Ik heb al genoeg gezegd.…
Ik verwar nog steeds de dagen, Ik schrijf liefde met een hoofdletter
Ik weet dat we deze vicieuze cirkel hebben gecreëerd ... jij voor mij, Ik voor jou, op zoek naar winst.,
We vertrekken zonder afscheid te nemen en zonder een conclusie te trekken.…
Maar er waren hier ooit tuinen.
Nu de stalen poort.,
Van de prachtige meren
Er waren modderige moerassen.
Ik hoor de vogels niet zingen.
Ik zie een zwarte hemel,
Op restjes van pagina ' s
Een lang vergeten onderwerp.
Maar er waren hier ooit tuinen.
Nu de stalen poort.,
Van de prachtige meren
Er waren modderige moerassen.
Ik hoor de vogels niet zingen.
Ik zie een zwarte hemel,
Op restjes van pagina ' s
Neuken ... onderwerp.