Cem Adrian — Bana Ne Yaptın songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bana Ne Yaptın" van Cem Adrian.
Songteksten
(Bugün günlerden hiç benim adım yok. Kanatlanıyor içimden binlerce siyah
kelebek. Savruluyor rüzgârda yaprak gibi
Kalbim, uzaklarda bir yerde. Kalbim kayıp.)
Sessiz, yorgun, ağır, gözkapaklarım kapanıyor yine… Yine…
(Karanlığa dokunabiliyor sanki ellerim.)
Yıkık, dökük, bu şehrin duvarları birer birer üstüme yıkılıyor yine…
(Sadece sesler duyuyorum.)
Yine…
(Ayak sesleri uzaklarda.)
Kuş sürüleri terk ederken bu şehri, ardında yoksul ve kimsesiz çocuk gibi
bırakıyor yine…
(Susuyorum.)
Yine…
(Sessizlik keskin.)
Ve sonbahar sinsice yaklaşarak peşinde köpek gibi bir yalnızlığı üstüme
sürüklüyor yine…
(Bekliyorum)
Yine…
(Beklemek keskin)
Sözler hep yalan! Yeminleri unut!
Bir veda bir sebepsiz tokat gibi çarpıyor yine…
(Burdan gitmem gerek)
Yüzüme…
Şarkılar yalan! Duyduklarını unut!
Bir hikaye rüzgarın ellerinde savruluyor yine…
(Herşeyi unutmam gerek)
Yine!
Kestim! Akıttım! Damarlarımdaki kanımda akan o kirli siyah yalanları!
(Acımıyor bileklerim)
Olmadı!
(Acımıyor hiç)
Sildim! Çıkardım! Yüzümden kazıdım yüzüme çizdiğin o siyah derin yazıları!
(Acımıyor ellerim avuçlarım)
Olmadı!
(Acıtmıyor hiçbirşey)
Kustum! Tükürdüm içimde senden kalan o keskin o acıtan hatıraları!
(Acımıyor tenim, ve acımıyor)
Olmadı!
(Dokunduğun yerler)
Söktün! Defalarca diktim o küçük ellerinle açtığın ve sızlayan bütün yaralarımı!
(Acımıyor artık kalbim)
Olmadı!
(Kalbim)
Bana ne yaptın…Ne yaptın…Ne yaptın…Ne yaptın çocuk!
(Sadece sessizce durdum ve öylece izledim bir meleğin ellerindeki ellerimin
izlerini.)
Niye yaptın…Niye yaptın…Niye yaptın ahh çocuk!
(Sadece sessizce durdum ve öylece izledim bir meleğin ellerindeki kaderimin
sökülüşünü.)
Bana ne yaptın…Ne yaptın…Ne yaptın…Ne yaptın çocuk!
(Sadece sessizce durup öylece izlemek istedim bir meleğin ellerindeki kalbimi.)
Niye yaptın…Niye yaptın…Niye yaptın ahh çocuk!
(Sadece öylece durup sessizce izlemeyi istedim, sadece bir meleği sevmeyi.)
Göremiyorum, duyamıyorum artık dokunamıyorum çocuk!
(Hep bir şey eksik gibi ve hep bir şey yarım ve hep bir şey yok artık sanki.)
Anlatamıyorum anlatamıyorum artık ağlayamıyorum çocuk!
(Ne bir ışık var ne de bir şarkı artık sokaklarında bu kaybetmiş şehrin)
İnanmıyorum inanmıyorum artık inanamıyorum çocuk!
(Ne bir isim var duvarlarında, ahh ne de okunabilen bir cümle.)
Bilmiyorum bilmiyorum artık sevemiyorum çocuk!
(Sadece sessizce durdum ve öylece izledim bir meleğin ellerindeki ölümümü.)
Ne yağmur, ne kar, ne yüzüme vuran rüzgar, canımı yakan acıtan sonbahar,
daha dinmedi çocuk!
(Öyle beyaz)
Seni silmedi çocuk!
(Öyle maviydi ki)
Alev alev yanan kirpiklerinde saçılan kıvılcımlarınla başlayan bu yangın daha
sönmedi çocuk!
(Öyle güzeldi ki ve öyle.)
Sönemedi çocuk!
(Öyle masum ama…)
Bu viran şehirde, bu viran hikaye henüz bitmedi!
Bitmedi bitmedi bitmedi çocuk!
(Öyle yanlış öyle…)
Bitemedi çocuk!
(Öyle yanlış ki ve öyle…)
Bu aciz şarkılar, bu aciz dualar seni geri getirmedi getirmedi getirmedi çocuk!
(ve öyle çocuk)
Dönmedin çocuk!
(Kalbim…)
Bana ne yaptın…Ne yaptın…Ne yaptın…Ne yaptın çocuk!
(Tüm maviler kirli şimdi ve tüm beyazlar utanç içinde ve sadece uyumak)
Bunu niye yaptın…Niye yaptın…Niye yaptın…Niye yaptın çocuk?!
(Uyumak istiyorum…)
Songtekstvertaling
(Ik heb geen namen vandaag. Duizend zwarte mensen bloeden in me.
vlinder. Als een blad dat blaast in de wind
Mijn hart is ver weg. Mijn hart ontbreekt.)
Stil, moe, zwaar, mijn oogleden sluiten weer... nogmaals…
Alsof mijn handen de duisternis kunnen aanraken.)
Geruïneerd, geruïneerd, de muren van deze stad vallen weer één voor één op mij…
Ik hoor alleen stemmen.)
Nogmaals…
(Voetstappen zijn ver weg.)
Als kuddes vogels deze stad verlaten, als een arm en wees kind.
hij gaat weer weg.…
Ik hou m ' n mond.)
Nogmaals…
Stilte is scherp.)
En autumn besluipt me, achtervolgt een hond-achtige eenzaamheid
hij sleept weer.…
(Wachten)
Nogmaals…
(Wacht scherp)
Woorden zijn altijd leugens! Vergeet de geloften!
Een afscheid slaat weer toe als een klap zonder reden…
Ik moet weg.)
Mijn gezicht…
De liedjes zijn leugens! Vergeet wat je gehoord hebt!
Een verhaal komt weer in de handen van de wind…
(Ik moet alles vergeten)
Nog een keer.
Ik heb hem gesneden. Ik heb gemorst. Die vuile zwarte leugens die door mijn bloed stromen in mijn aderen!
(Het doet geen pijn aan mijn polsen)
Niet!
(Nee het doet geen pijn)
Ik heb het verwijderd! Ik heb het eruit gehaald! Ik schraapte die zwarte geschriften die je op mijn gezicht tekende.
(Het doet geen pijn aan mijn handen, mijn handpalmen)
Niet!
(Niets doet pijn)
Ik heb overgegeven. Ik spuug die scherpe, pijnlijke herinneringen uit die er van je over waren!
(Het doet geen pijn aan mijn huid, en het doet geen pijn)
Niet!
(Plaatsen die je aanraakt)
Je hebt hem afgedaan! Ik heb al mijn jankende wonden gehecht die je met je handjes hebt opengemaakt.
(Het doet mijn hart geen pijn meer)
Niet!
(Mijn hart)
Kan me niet schelen. yaptın...Ne yaptın...Ne yaptın...Ne het is je gelukt, jongen!
(Ik stond stil en keek naar mijn handen in de handen van een engel
trace.)
Waarom heb je het gedaan?..Waarom heb je het gedaan?..waarom heb je het gedaan, jongen!
(Ik stond stil en keek naar mijn lot in de handen van een engel
ontmanteling.)
Kan me niet schelen. yaptın...Ne yaptın...Ne yaptın...Ne het is je gelukt, jongen!
(Ik wilde gewoon rustig staan en gewoon kijken naar mijn hart in de handen van een engel.)
Waarom heb je het gedaan?..Waarom heb je het gedaan?..waarom heb je het gedaan, jongen!
(Ik wilde daar gewoon staan en rustig kijken, gewoon van een engel houden.)
Ik kan niet zien, Ik kan niet horen, Ik kan niet meer aanraken, jongen!
(Alsof er altijd iets ontbreekt, en altijd iets is de helft, en altijd iets is er niet meer.)
Ik kan het niet zeggen, Ik kan niet meer huilen, jongen!
(Er is geen licht of lied meer in de straten van deze verloren stad)
Ik geloof het niet meer, jongen.
(Er is geen naam op zijn muren, ahh, noch een zin die kan worden gelezen.)
Ik weet niet of ik niet meer van je kan houden.
(Ik stond stil en keek naar mijn dood door de handen van een engel.)
Geen regen, geen sneeuw, geen wind in mijn gezicht, geen pijnlijke herfst die pijn doet,
hij is nog niet dood, jongen!
(Zo wit)
Hij heeft je niet gewist, jongen!
(Het was zo blauw)
Het vuur dat begon met jouw vonken die verstrooiden op je brandende wimpers.
hij is er niet uit, jongen!
(Het was zo mooi en zo.)
Hij ging niet naar buiten, jongen!
(Zo onschuldig maar…)
In deze verwoeste stad is dit verwoeste verhaal nog niet voorbij!
Het is nog niet voorbij.
(Zo verkeerd dus…)
Het is nog niet voorbij, jongen!
(Zo verkeerd en zo…)
Deze hulpeloze Liedjes, deze hulpeloze gebeden brachten je niet terug, bracht je niet terug, jongen!
(en zo kind)
Je bent niet terug, jongen!
(Mijn hart…)
Kan me niet schelen. yaptın...Ne yaptın...Ne yaptın...Ne het is je gelukt, jongen!
(Alle Blues zijn vies nu en alle blanken zijn in schaamte en gewoon slapen)
Waarom heb je het gedaan?..waarom heb je het gedaan?..waarom heb je het gedaan?..waarom heb je het gedaan, jongen?!
(Ik wil slapen…)