Celtas Cortos — Se lo llevaron todo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Se lo llevaron todo" van Celtas Cortos.
Songteksten
Se lo llevaron todo, los sueños, los campos la infancia.
Se lo llevaron todo al bosque
bajo mil lanzas.
Marcaron los pasos del camino con furia.
Y cimentaron la desgracia.
Se lo llevaron todo, dejaron mi cuerpo llorando a la luna.
Como un fruto vacío,
rebosando negrura.
En la oscuridad del tiempo, nadando en las dunas.
Se llevaron todo y robaron la voz del pueblo.
A golpe de cruces, a golpe de odio, a golpe
de miedo.
Se lo llevaron todo pero no pudieron atrapar la inmensidad del mar del cielo.
Se lo llevaron casi todo menos tus manos en mi cuello.
Menos todos los besos
almacenados en invierno.
Se lo llevaron casi todo menos los años eternos.
Respirando sin fragmentar el tiempo.
Se lo llevaron casi todo menos las tardes del otoño.
Menos la amplia primavera palpitando en cada poro.
Menos la amplia primavera palpitando en cada poro.
Se lo llevaron todo y robaron
la voz del pueblo.
A golpe de cruces, a golpe de odio a golpe de miedo.
Se lo llevaron todo pero no pudieron atrapar, pero no pudieron atrapar,
la inmensidad del cielo.
Se lo llevaron todo y robaron la voz del pueblo.
A golpe de cruces, a golpe de odio, a golpe de miedo.
(Gracias a Rubenillo92 por esta letra)
Songtekstvertaling
Ze namen alles, de dromen, de velden, de kindertijd.
Ze namen alles mee naar het bos.
onder duizend speren.
Ze markeerden de treden van de weg met woede.
En zij versterkten het onheil.
Ze namen alles mee, lieten mijn lichaam huilen naar de maan.
Als een leeg fruit,
overvolle duisternis.
In de duisternis van de tijd, zwemmen in de duinen.
Ze namen alles en stalen de stem van het volk.
Aan de slag van de kruisen, aan de slag van haat, aan de slag
bang.
Ze namen alles mee, maar konden de uitgestrektheid van de zee van de hemel niet vangen.
Ze namen bijna alles, behalve jouw handen op mijn nek.
Min Alle kussen
opgeslagen in de winter.
Ze namen bijna alles weg behalve de eeuwige jaren.
Ademen zonder tijd te fragmenteren.
Ze namen bijna alles weg, behalve de herfstmiddagen.
Zonder het brede lentekloppingen in elke porie.
Zonder het brede lentekloppingen in elke porie.
Ze hebben alles gestolen.
De stem van het volk.
Een klap kruisen, een klap van haat, een klap van angst.
Ze namen alles mee, maar ze konden het niet vangen, maar ze konden het niet vangen.,
de uitgestrektheid van de hemel.
Ze namen alles en stalen de stem van het volk.
Een klap kruisen, een klap van haat, een klap van angst.
(Dank aan Rubenillo92 voor deze brief)