Celesty — Feared by Dawn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Feared by Dawn" van Celesty.
Songteksten
Far too long I’ve awaited this rainy day.
That can wash away the pain I feel?
Among those memories I bury all my inner thoughts.
And I’m safe from your world, too real.
How can you be so cruel, blaming me like a fool, a thief in darkness?
I know that this is the end, there’s no need to release that force so shapeless.
My heart can be cold, that’s what you have told, so many years ago.
No reasons to stay, one reason to go, this is your game, my overdose.
Christened by fire, feared by dawn, feel the end of our time, dark hues in our
future.
There’s no space in this world for us both, don’t know where I should go,
but I send you away, in the cold.
Do you still think we could live in peace again?
No past in our minds, no fears.
I believe that we would make those same mistakes.
And again blaming me, with tears.
Finally I am free, are you blind, can’t you see where this road begins?
You know that this is the end, there’s no need to return and live that life
again.
Songtekstvertaling
Veel te lang heb ik op deze regenachtige dag gewacht.
Dat kan de pijn wegspoelen die ik voel?
Onder die herinneringen begraaf ik al mijn innerlijke gedachten.
En ik ben veilig voor jouw wereld, te echt.
Hoe kun je zo wreed zijn, mij de schuld geven als een dwaas, een dief in de duisternis?
Ik weet dat dit het einde is, het is niet nodig om die kracht zo vormloos vrij te laten.
Mijn hart kan koud zijn, dat is wat je hebt verteld, zo lang geleden.
Geen redenen om te blijven, één reden om te gaan, dit is jouw spel, Mijn overdosis.
Gedoopt door vuur, gevreesd door de dageraad, voel het einde van onze tijd, donkere kleuren in onze
toekomst.
Er is geen ruimte in deze wereld voor ons beiden, ik weet niet waar ik heen moet gaan,
maar ik stuur je weg, in de kou.
Denk je nog steeds dat we weer in vrede kunnen leven?
Geen verleden in onze gedachten, geen angsten.
Ik denk dat we dezelfde fouten zouden maken.
En weer mij de schuld geven, met tranen.
Eindelijk ben ik vrij, ben je blind, zie je niet waar deze weg begint?
Je weet dat dit het einde is, er is geen noodzaak om terug te keren en dat leven te leven.
nogmaals.