Cecco e Cipo — Panini songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Panini" van Cecco e Cipo.
Songteksten
Seduto nel centro del mio bel salotto,
mi mangio una mela rosata.
Studiando in silenzio Manzoni e Ungaretti, per dare la maturità.
Ma dopo le quattro la voglia è già persa e tutto mi sembra un incanto di magia.
Là fuori c'è il sole ma forse è il pensiero che va, che se ne va.
E attacco una figurina,
ogni volta che pensi a me.
La luce che viene da quella finestra
mi illumina tutta la stanza.
Risplende sui sassi ed illumina tutto,
la casa, la tranquillità.
Tra mille riviste di un vecchio armadietto tra centocinquanta libretti e fumetti, una forma strana mi attira la vista: chissà che cosa sarà.
Io spero sia quello che penso,
quello che, fin da piccoletto,
sognavo di aver completato, sì, magari era un sogno proibito.
Io rido perché ciò che vedo,
è proprio quello che avevo sperato:
un album di calcio a colori, un po' spiegazzato.
Un album di calcio a colori, un po'
spiegazzato.
Lalalalalalala…
(Thanks to Alessandro Negri for these lyrics)
Songtekstvertaling
Zittend in het midden van mijn mooie woonkamer,
Ik eet een roze appel.
Studeren in stilte Manzoni en Ungaretti, om volwassenheid te geven.
Maar na vier uur is de drang al verloren en lijkt alles me een betovering.
Er is daar de zon, maar misschien is het de gedachte die gaat, die gaat.
En Ik bevestig een beeldje,
elke keer als je aan me denkt.
Het licht dat uit dat raam komt
het verlicht de hele kamer.
Het schijnt op de stenen en verlicht alles.,
het huis, de rust.
Onder de duizend tijdschriften van een oude kast met honderdvijftig boekjes en strips, trekt een vreemde vorm mij aan: wie weet wat het zal zijn.
Ik hoop dat ik dat denk.,
wat, vanaf jonge leeftijd,
Ik droomde dat ik klaar was, ja, misschien was het een verboden droom.
Ik lach omdat wat ik zie,
dat is precies wat ik had gehoopt.:
een full-color football album, een beetje verfrommeld.
Een kleur football album, een beetje
verfrommeld.
Lalalalalala…
(Dank aan Alessandro Negri voor deze teksten)