Cause commune — Princesse de misère songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Princesse de misère" van Cause commune.
Songteksten
Vingt-deux ans, seule, deux enfants: elle pourrait être ta sœur
C’est qu’une silhouette qui squatte le trottoir d’en face en France
Fille de joie, âme en peine qui traîne son corps
Sur le ciment pour qu’les clients viennent la prendre de force
Encore et encore, ils viennent souiller
Son corps rouillé, elle voulait la gloire mais la chance l’a oublié
Elle cherche plus l’amour, elle le vend
Usant ses talons jusqu’au soleil levant
Au début, elle croyait aux promesses de son Jules
Lui, il songeait au fric que lui ramènerait son cul
Dès qu’ils se sont vu, elle savait «qu'ils s’aimeraient»
Mon cul, ouais, elle doutait pas qu’elle en crèverait
Pire, il vise le biz', les billets, elle vise le visa
Triste visage, cicatrices du vice bien maquillées
Le business, la tristesse des filles de l’Est, tristes hôtesses
De l’air qui t’emmènent au septième ciel contre une petite pièce
Princesse de misère au royaume des souffrances
Sur l’autel des lâches, donne son corps en offrande
Traîne, traîne ses peines du matin au soir
Fantôme du bitume qui hante nos trottoirs
Princesse de misère au royaume des souffrances
Sur l’autel des lâches, donne son corps en offrande
Traîne ses peines du matin au soir
Fantôme du bitume qui hante nos trottoirs
Quarante ans, marié, trois gosses: il pourrait être ton père
C’est qu’un homme qui scrute le trottoir d’en face en France
Il sait ce qu’il veut, il sait qu’il l’aura
S’il sort les billets, elle se déshabillera
Lui, ça fait trois ans que sa fille a fugué
Dépressif, il s’est mis à boire puis à fumer
Trois ans qu’il erre dans ces rues si souvent
Imbibé d’alcool, le regard vide, titubant
Trois ans que sa vie n’a plus aucune saveur
Qu’il regarde sa femme, voyant qu’elle sera bientôt sa veuve
Alors il trouve refuge entre les jambes de ces femmes
Compte pas les jours, il en perd son âme, et se réclame comme tant de gens
Après tout, il se dit qu’il les paye pour ça
Qu’il n’est pas tout seul, que son instinct le poussa
Ce soir encore, il oubliera leur souffrance
Et s’approche de cette femme en souriant
Princesse de misère au royaume des souffrances
Sur l’autel des lâches, donne son corps en offrande
Traîne, traîne ses peines du matin au soir
Fantôme du bitume qui hante nos trottoirs
Princesse de misère au royaume des souffrances
Sur l’autel des lâches, donne son corps en offrande
Traîne ses peines du matin au soir
Fantôme du bitume qui hante nos trottoirs
Ça y est, il est enfin en face d’elle
Dans ces ruelles, chaque nuit est un casse-tête
Si elle refuse la passe, son mac' la tabasse
Donc elle accepte, il faut qu’elle la fasse
Même sa douleur est maquillée, tapiner
Déshabillée jusqu'à la matinée, non, t’as pas idée
C’est tellement d’souffrance, mais tout l’monde s’en fout
Ses erreurs: ça fait longtemps qu’elle les rembourse
Machinalement, elle lui annonce les tarifs
Lui ne comprend pas c’qui lui arrive
Il la fixe, il sent ses larmes monter
Il se sent si honteux, il ressent sa bonté
Lui, ce visage d’ange, il le reconnaît
Ces joues, ces yeux, cette bouche, ces pommettes
C’est le visage qui l’obsède depuis sa déprime
Ce soir, il a retrouvé sa fille
Songtekstvertaling
22 jaar oud, alleen, twee kinderen: ze zou je zus kunnen zijn.
Het is maar een silhouet dat de stoep kruipt aan de overkant van de straat in Frankrijk.
Dochter van vreugde, ziel in pijn die haar lichaam Dragt
Op het cement zodat klanten komen om het met geweld te nemen
Keer op keer, komen ze om te onteren
Haar lichaam verroest, ze wilde glorie, maar geluk vergat het.
Ze zoekt meer liefde, ze verkoopt het.
Haar hakken dragen tot de opkomende zon
Eerst geloofde ze in de beloften van haar Jules.
Hij dacht aan het geld dat zijn kont hem terug zou brengen.
Zodra ze elkaar zagen, wist ze dat ze van elkaar zouden houden.»
Mijn kont, ja, ze had geen twijfel dat ze zou sterven.
Erger nog, hij richt zich op de zaken, de tickets, zij richt zich op het visum.
Triest gezicht, littekens van ondeugd goed verzonnen
Zaken, het verdriet van de meisjes van het Oosten, trieste hostesses
Lucht die je naar de zevende hemel brengt tegen een kleine kamer
Prinses van ellende in het koninkrijk van lijden
Op het altaar van de lafaards, geef zijn lichaam als offer.
Sleep, Sleep zijn verdriet van 's ochtends tot' s avonds
Ghost of the bitumen that haunts our sidewalks
Prinses van ellende in het koninkrijk van lijden
Op het altaar van de lafaards, geef zijn lichaam als offer.
Sleep haar verdriet van de ochtend tot de nacht
Ghost of the bitumen that haunts our sidewalks
Veertig jaar, getrouwd, drie kinderen.
Het is gewoon een man aan de overkant van de straat in Frankrijk.
Hij weet wat hij wil, hij weet dat hij het krijgt.
Als hij de kaartjes pakt, kleedt ze zich uit.
Hij loopt al drie jaar weg.
Depressief, hij begon te drinken en toen te roken.
Drie jaar zwerft hij zo vaak door de straten
Doordrenkt met alcohol, ziet het er leeg uit, aarzelend
Drie jaar heeft zijn leven geen smaak
Laat hem naar zijn vrouw kijken, want zij zal spoedig zijn weduwe zijn.
Dus hij zoekt een schuilplaats tussen de benen van deze vrouwen.
Tel niet de dagen, hij verliest zijn ziel, en claimt zichzelf als zoveel mensen.
Hij vertelt zichzelf immers dat hij ze ervoor betaalt.
Dat hij niet alleen is, dat zijn instinct hem duwde.
Vanavond weer, zal Hij hun lijden vergeten.
En benadert deze vrouw lachend
Prinses van ellende in het koninkrijk van lijden
Op het altaar van de lafaards, geef zijn lichaam als offer.
Sleep, Sleep zijn verdriet van 's ochtends tot' s avonds
Ghost of the bitumen that haunts our sidewalks
Prinses van ellende in het koninkrijk van lijden
Op het altaar van de lafaards, geef zijn lichaam als offer.
Sleep haar verdriet van de ochtend tot de nacht
Ghost of the bitumen that haunts our sidewalks
Dat is het, hij staat eindelijk voor haar.
In deze steegjes is elke nacht een puzzel.
Als ze de pas weigert, zal haar mac ' the beat
Dus ze accepteert, ze moet het doen.
Zelfs haar pijn is verzonnen.
Je hebt geen idee.
Het is zo veel pijn, maar iedereen geeft erom.
Haar fouten: ze betaalt ze al heel lang terug.
Mechanisch kondigt ze hem de tarieven aan.
Hij begrijpt niet wat er met hem gebeurt.
Hij staart naar haar, hij voelt haar tranen stijgen.
Hij schaamt zich zo, hij voelt zijn goedheid.
Hij, dat engelengezicht, hij herkent het.
Deze wangen, deze Ogen, deze mond, deze jukbeenderen
Het is het gezicht dat hem achtervolgt sinds zijn depressie.
Vanavond vond hij zijn dochter.