Cattle Decapitation — Alone At The Landfill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alone At The Landfill" van Cattle Decapitation.
Songteksten
This world is a cemetery. Often I visit my plot.
And listen to the winds ripe with trichloroethylene.
This stagnant «air». Sometimes it speaks to me.
Tells me of damnation. Rightly just and on the horizon.
Knee-deep in a concentrated stockpile of manufactured
scraps foretelling human downfall.
Grisly. Obscene. Toxic. Motherf**king desert.
Sifting through the ghosts of human consumerism
I find myself searching for body parts to add to my collection
A hand. A finger. A leg. A head.
The dead sometimes reside alone at the landfill.
This is forever. Time now an enemy.
Humans are forever failures…
The children wade in the leachate
diseases — man made and carried on through the DNA
of our future to which we’re slaves.
The world as a trash heap where we bury the past.
We try not to ponder the fact that our detestable
actions will forever last.
Ethylene dibromide, methane and carbon dioxide.
Slowly dissolving human body parts reside in the
excess.
Knee-deep in a never ending stockpile of manufactured
trash reminiscing human existence.
Among the fermenting stench is the fallout of humanity.
A virulent force of passive destruction.
Harbinger of perdition, herald to pandemonium
In our own contamination we are forced to drown.
Hideous. Shameless. Toxicant. Goddamned desolate.
Songtekstvertaling
Deze wereld is een begraafplaats. Vaak bezoek ik mijn plot.
En luister naar de wind Rijpe met trichloorethyleen.
Deze stagnerende "lucht". Soms praat het tegen me.
Vertelt me over verdoemenis. Terecht en aan de horizon.
Tot op de knieën in een geconcentreerde voorraad van gefabriceerde
restanten voorspellen menselijke ondergang.
Gruwelijk. Obsceen. Giftig. Koning desert.
Door de geesten van het menselijk consumentisme
Ik zoek lichaamsdelen om aan mijn collectie toe te voegen.
Hand. Vinger. Been. Hoofd.
De doden wonen soms alleen op de stortplaats.
Dit is voor altijd. Tijd is nu een vijand.
Mensen zijn voor altijd mislukkelingen.…
De kinderen waden in het percolaat
ziekten-door de mens gemaakt en door het DNA gedragen
van onze toekomst waar we slaven van zijn.
De wereld als een vuilnisbelt waar we het verleden begraven.
Wij proberen niet na te denken over het feit dat onze verfoeilijke
acties zullen eeuwig duren.
Ethyleendibromide, methaan en kooldioxide.
Langzaam oplossende menselijke lichaamsdelen verblijven in de
overtollig.
Tot op de knieën in een nooit eindigende voorraad van gefabriceerde
prullenbak doet denken aan het menselijk bestaan.
Onder de fermenterende stank is de neerslag van de mensheid.
Een kwaadaardige kracht van passieve vernietiging.
Voorbode van de ondergang, herald tot pandemonium
In onze eigen besmetting worden we gedwongen te verdrinken.
Afschuwelijk. Schaamteloos. Giftig. Verdomde desolaat.