Cathedral — Jaded Entity songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jaded Entity" van Cathedral.
Songteksten
Here, gibbering alone, oh The earth and heavens, they so tire me In our life I’ve seen, I’ve no desire to be This crumbled throne of worldly gain
Glory forgotten, just nothing remains
We’ve come too far, we are so close
One soul inside, one forever weeping
As the vain morning dawns all life fades away
You can take me now, beyond the violet veil
And whatever flames the night in these deeds I’ve done
In fate’s control, at last my time has come
We’ve come too far, we are so close
One soul inside, one forever weeping
Death is death, the little host that squirms
Smell the dark, the coffin closed
And I so soft, ooh, so soft, no movement
And no breath, no ears, no nose, no eyes
Death is death, sepulchre
No sight, no sound, no cry
And always, always
Death is death, yeah
Damp skin in graying sheets
Decaying, absorbing me Bleached white ceiling above
Dehydrating visions of love
Vitality slides back down the walls
Saturating the velvet floor
Numbness writhes in all I adore
Wasting here, can’t see the door
We’ve come too far, we are so close
One soul inside, one forever weeping
Songtekstvertaling
Hier, gebrabbel alleen, Oh de aarde en de hemel, ze vermoeien me zo in ons leven Ik heb gezien, Ik heb geen verlangen om deze verbrokkelde troon van wereldse gewin te zijn
Glorie vergeten, gewoon niets blijft over
We zijn te ver gekomen, we zijn zo dichtbij.
Eén ziel binnenin, één voor altijd huilend
Als de ijdele morgen aanbreekt vervaagt al het leven
Je kunt me nu meenemen, voorbij de violette sluier.
En wat voor vlammen de nacht ook in deze daden ik heb gedaan
In het lot ' s controle, eindelijk is mijn tijd gekomen
We zijn te ver gekomen, we zijn zo dichtbij.
Eén ziel binnenin, één voor altijd huilend
De dood is de dood, de kleine gastheer die kronkelt
Ruik het donker, de kist gesloten
En ik ben zo zacht, zo zacht, geen beweging
En geen adem, geen oren, geen neus, geen ogen
Dood is dood, sepulchre.
Geen zicht, geen geluid, geen gehuil
En altijd, altijd
Dood is dood, ja.
Vochtige huid in grijsplaten
Rottend, absorberend me gebleekt wit plafond boven
Droogende visioenen van liefde
Vitaliteit glijdt terug door de muren
Verzadiging van de fluwelen vloer
Gevoelloosheid kronkelt in alles wat ik aanbid
Hier verspillen, kan de deur niet zien.
We zijn te ver gekomen, we zijn zo dichtbij.
Eén ziel binnenin, één voor altijd huilend