Carved in Stone — Der Fels im Moor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der Fels im Moor" van Carved in Stone.
Songteksten
Dort, wo die Nebel nie verweh’n
Wo nie das Licht sich zeigt
Dort steht seit ewig langer Zeit
Ein Fels im Moor und schweigt
Die Unken singen dort ihr Lied
In jeder neuen Nacht
Als wüssten sie, was einst hier war
Und was dies Unheil bracht
Es lebte einst vor vielen Jahr’n
Ein wunderschönes Kind
Ein Bauernmädchen, jung und zart
Und frisch wie Morgenwind
Die liebte einen Königssohn
Dem war sie angetan
Sie trafen sich des nachts im Wald
Dass sie beisammen war’n
Er koste sie, er sprach zu ihr
Manch Wort wie Honig süß
Sie glaubte ihm und war ganz sein
Bis er sie dann verstieß
Sie weint' so sehr, es war im gleich
Sie bat ihn: «Bitte, bleib!»
Und wusst nichts von der bitt’ren Saat
Die wuchs in ihrem Leib
Und als das Kleid zu eng ihr ward
Da kam die Sache raus
Der Vater schlug sie grün und blau
Und trieb sie aus dem Haus
Und als sie dann ihr Kind gebar
Im dunklen Moor, allein
Da war sie voller Angst und Schmerz
Und wusst' nicht aus noch ein
«Geliebtes Kind, in dieser Welt
Sind wir nun ganz allein
Doch vor der andern Hohn und Spott
Bewahret sollst Du sein.»
Sie zog die Nadel aus ihrem Haar
Stach sie dem Kind ins Herz
Dem Wahnsinn nahe, tränenblind
Nie fühlt' sie solchen Schmerz
Sie nahm das Kind auf ihren Arm
Und sank ins Moor hinab
Sie floh vor der Verachtung fort
Und fand ein stilles Grab
Am Felsen, wo die Unke singt
Verließ sie diese Welt
Seitdem wird dieser Platz nie mehr
Von Sonnenlicht erhellt
Songtekstvertaling
Waar de mist nooit verdwijnt
Waar het licht nooit verschijnt
Het staat daar al eeuwen.
Een rots in de heide en stil
De Unken zingen hun lied daar
Elke nieuwe nacht
Alsof ze wisten wat hier ooit was.
En wat bracht deze ramp?
Het leefde ooit vele jaren geleden.
Een prachtig kind
Een boerenmeisje, jong en teder
En fris als de ochtendwind
Die hield van de zoon van een koning
Ze was onder de indruk.
Ze ontmoetten elkaar ' s nachts in het bos.
Dat ze samen waren.
Hij proefde haar, sprak met haar.
Sommige woorden als honing zoet
Ze geloofde hem en was helemaal van hem.
Tot hij haar losmaakte.
Ze huilt ' zo veel het was in hetzelfde
Ze vroeg hem: "blijf alsjeblieft!»
En hij wist niets van het bittere zaad.
Die in haar lichaam groeide
En toen de jurk te strak werd voor haar
Sinds dat ding uit kwam
De vader sloeg haar groen en blauw
En verdreef hen het huis.
En toen zij haar kind ter wereld bracht
In de donkere Moor, alleen
Daar was ze vol angst en pijn.
En hij wist het niet van noch van een
"Geliefd kind, in deze wereld
Zijn we nu helemaal alleen
Maar voor de andere verachting en bespotting
Je zult bewaard blijven.»
Ze trok de naald uit haar haar.
Ze stak het kind in het hart.
Bijna gek, traanblind
Ze voelt nooit zoveel pijn.
Ze nam het kind op haar Arm.
En zonk naar beneden in de heide
Ze vluchtte voor minachting.
En vond een stil graf
Op de rots waar de Unke zingt
Ze heeft deze wereld verlaten.
Sindsdien is het hier nooit meer geweest.
Verlicht door zonlicht