Carlos Gardel — La Cieguita songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Cieguita" van Carlos Gardel.
Songteksten
A pesar del mucho tiempo
Desde entonces transcurrido
Aún mi pecho conmovido
Se recuerda con dolor
De aquel día que, en paseo
Vino a un banco una cieguita
Y a su lado una viejita
Que era su guía y su amor
Y observé que la chiquita
De ojos grandes y vacíos
Escuchaba el griterío
De otras nenas al saltar
Y la oí que amargamente
En un son que era de queja
Preguntábale a la vieja:
¿Por qué yo no he de jugar?
Y a punto fijo no sé
Si el dolor que sentí
Fue escuchando la voz de la nena
O fue que cuando miré
A su vieja advertí
Que lloraba en silencio su pena
¡Ay, cieguita!
Dije yo con gran pesar
Ven conmigo, pobrecita
Le di un beso y la cieguita
Tuvo ya con quien jugar
Y fue así que diariamente
Al llegar con su viejita
Me buscaba la cieguita
Con tantísimo interés
¡Qué feliz era la pobre
Cuando junto a mi llegaba
Y con sus mimos lograba
Que jugásemos los tres…
Pero un día, bien me acuerdo
No fue más que la viejita
Que me dijo: La cieguita
Está a punto de expirar…
Fuí corriendo hasta su cuna
La cieguita se moría
Y al morirse me decía:
¿Con quén vas ahora a jugar?
Y a punto fijo no sé
Si el dolor que sentí
Fue escuchando el adiós de la nena
O fue que cuando miré
A su vieja advertí
Que lloraba en silencio su pena
¿Ay, cieguita!
Yo no te podré olvidar;
Pues me acuerdo de mi hijita
Que también era cieguita
Y no podía jugar…
Songtekstvertaling
Ondanks de lange tijd
Sinds die tijd
Toch bewoog mijn borst.
Het wordt herinnerd met pijn
Op die dag, in loopafstand
Een blind meisje kwam naar een bank
En naast hem een oude dame
Wie was zijn gids en zijn liefde
En ik zag dat het kleine meisje
Grote, lege ogen
Ik hoorde de schreeuw
Andere meisjes springen
En ik hoorde haar bitter.
Bij een zoon die klaagde
Vraag het de Oude Dame.:
Waarom speel ik niet?
En op een vast punt Weet ik het niet.
Als de pijn die ik voelde
Hij luisterde naar de stem van de baby.
Of was het dat toen ik keek
Ik heb je vrouw gewaarschuwd.
Die huilde in stilte zijn verdriet
Oh, blind meisje!
Ik zei met grote spijt
Kom met me mee, arm ding.
Ik kuste haar en het blinde meisje
Hij had al iemand om mee te spelen.
En zo was het dagelijks
Als je aankomt met je oude dame
Het blinde meisje zocht me.
Met zoveel belangstelling
Hoe gelukkig was de arme vrouw
Toen naast me kwam
En met haar verwennerij bereikte ze
Laten we met z ' n drieën spelen.…
Maar op een dag, herinner ik me goed
Het was gewoon de Oude Dame.
Wie vertelde me: het blinde meisje
Het gaat aflopen.…
Ik rende naar haar huis.
Het blinde meisje was stervende.
En toen hij stierf, zei hij::
Met wie speel je nu?
En op een vast punt Weet ik het niet.
Als de pijn die ik voelde
Hij luisterde naar het afscheid van de baby.
Of was het dat toen ik keek
Ik heb je vrouw gewaarschuwd.
Die huilde in stilte zijn verdriet
Oh, blind meisje!
Ik kan je niet vergeten.;
Ik herinner me mijn kleine meisje.
Die ook blind was
En ik kon niet spelen…