Carlos Gardel — Fea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fea" van Carlos Gardel.
Songteksten
Procurando que el mundo no la vea
ahí va la pobre fea
camino del taller;
y a su paso, cual todas la mañanas,
las burlas inhumanas
la hieren por doquier.
Cuando alguno le dice una torpeza
inclina la cabeza
transida de dolor,
y piensa con amargo desencanto:
Por qué se reirán tanto
de mi fealdad, ¡Señor…
Una noche su viejita
en el cuarto llorando la encontró
y la fea, ¡pobrecita!,
la tragedia de su alma le confió;
aquel hombre que debía
conducirla muy pronto ante el altar,
con su amiga Rosalía,
la que ella más quería,
se acaba de escapar…
Cada vez que la llevan a una fiesta,
en procura de olvido y distracción,
con el último acorde de la orquesta
en su alma agoniza otra ilusión.
Sus amigas ya todas se han casado;
sólo ella está huérfana de amor,
¡pobre fea!; y ayer le han encargado
el ajuar de su hermana la menor.
En plena juventud ya estaba vieja,
nunca exhaló una queja,
al ver tanta maldad,
soportando en su alma sola y mustia
como una flor de angustia,
la cruz de su fealdad.
Para todos tenía una sonrisa;
fue noble, fue sumisa;
su drama nadie vio.
Pero fue tan pesada su cadena,
tan grande fue su pena,
¡que anoche se mató…
Songtekstvertaling
Ervoor zorgen dat de wereld haar niet ziet
daar gaat die arme lelijke.
workshop pad;
en op zijn pad, zoals elke ochtend,
de onmenselijke treiteraars
ze hebben haar overal pijn gedaan.
Als iemand hem een onhandigheid vertelt
houd je hoofd omhoog.
doorvoer van pijn,
en denken met bittere ontgoocheling:
Waarom lachen ze zoveel?
van mijn lelijkheid, Heer…
Op een nacht je oude dame
in de huilkamer vond hij haar.
en het lelijke, arme ding!,
de tragedie van zijn ziel vertrouwde hem toe.;
die man die ...
leid haar heel snel voor het altaar.,
met haar vriendin Rosalia.,
degene waar ze het meest van hield,
hij is net ontsnapt.…
Elke keer als ze haar meenemen naar een feestje.,
in achtervolging van vergetelheid en afleiding.,
met het laatste akkoord van het orkest
in zijn ziel kwelt een andere illusie.
Haar vrienden zijn allemaal getrouwd.;
zij is de wees van de liefde.,
arme lelijkerd. en gisteren werd hij aangesteld.
de garderobe van haar jongere zus.
In mijn jeugd was ik oud.,
nooit een klacht uitgeademd,
zoveel kwaad zien,
eeuwig in haar ziel, alleen en alleen.
als een bloem van angst,
het kruis van zijn lelijkheid.
Want iedereen had een glimlach;
hij was nobel en onderdanig.;
zijn drama dat niemand zag.
Maar zijn ketting was zo zwaar.,
zo groot was zijn verdriet,
dat hij zelfmoord pleegde gisteravond.…