Carach Angren — The Sighting Is a Portent of Doom songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sighting Is a Portent of Doom" van Carach Angren.
Songteksten
In the age of electricity and oil, my tugboat ploughs through waveless liquid
soil*
Cruising at thirteen knots on pitch black sea.
There’s a strange object on the radars in front of me. Still nothing I can see.
Just an open dreary sea…
Several attempts to contact that what appeared to be the size of a ship.
No response 'till I receive transmissions of hostile nature.
These voices cursing my goddamn name.
Hell, is this witchcraft or am I insane?
All of a sudden a dark silhouette ascends through godlike mist.
While it comes closer, I recognize the image of an old deserted ship.
I am aghast at the sight of a derelict vessel sailing this awkward night,
Appearing like a black floating cadaver.
There’s not one single man aboard.
Her torn sails cloaking her like a cobwebbed widow,
Posing against this sad nightmarish horizon.
The temperature suddenly dropped.
My great-grandfather's clock, just ticking, now stopped.
I am smothered by a sudden shroud of fear.
For there’s a ghost ship 'pon a funereal quest.
With a black bird circling hypnotic around its rocking empty crow’s nest.
Fortunately this atrocious mystery sets sail away from me.
Some sailors claim other seamen beheld such sights.
Most died weird deaths during fog-clad days and nights.
The ship vanished as suddenly as it appeared.
Should I feel fear? Was it even there?
Songtekstvertaling
In het tijdperk van elektriciteit en olie ploetert mijn sleepboot golfloze vloeistof.
bodem*
Vaart met dertien knopen op pikzwarte zee.
Er staat een vreemd voorwerp op de radars voor me. Nog steeds niets wat ik kan zien.
Een open, sombere zee.…
Verschillende pogingen om contact op te nemen met dat wat leek op de grootte van een schip.
Geen reactie tot ik vijandige berichten Ontvang.
Die stemmen vloeken mijn naam.
Is dit hekserij of ben ik gek?
Plotseling stijgt er een donker silhouet op door goddelijke mist.
Terwijl het dichterbij komt, herken ik het beeld van een oud verlaten schip.
Ik ben verbijsterd bij de aanblik van een verlaten schip dat deze ongemakkelijke nacht vaart.,
Als een zwart drijvend lijk.
Er is geen enkele man aan boord.
Haar verscheurde zeilen verhullen haar als een spinnenwebben weduwe,
Poserend tegen deze trieste nachtmerrie horizon.
De temperatuur daalde plotseling.
De klok van M ' n overgrootvader tikt.
Ik word verstikt door een plotselinge Lijkwade van angst.
Want er is een spookschip op een funereal quest.
Met een zwarte vogel die gehypnotiseerd rond zijn schommelende lege kraaiennest cirkelt.
Gelukkig verdwijnt dit afschuwelijke mysterie van mij.
Sommige matrozen beweren dat andere matrozen dergelijke bezienswaardigheden hebben gezien.
De meeste stierven tijdens mistige dagen en nachten.
Het schip verdween zo plotseling als het leek.
Moet ik angst voelen? Was het er wel?