Carach Angren — Sir John songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sir John" van Carach Angren.
Songteksten
Scalpel, Clamps. Pull him to the ground.
No innocent hands! Every second counts! (Ha ha ha)
Cut! Through his skin thick blood flows.
No anaesthesia as I dig in!
Spleen uncovered, brutally removed.
So wasteful, tasteful, eaten from within.
Stitch him back up so he survives.
Eating intestines to keep ourselves alive.
Thirteen days starving to Death since they bombed this place.
All the roads blocked the forest stocked full of mines.
No, there is no escape!
Half the village died, animals fled.
Plague lurking like a ticking time bomb.
The stench of death.
I won’t regret, doctor! Use your craft!
Now amputate my hand so I can eat!
I can eat…
Forced beyond sanity they kept themselves alive. Lost all their dignity.
Forceps, Clamps. Pull him to the ground.
No innocent hands! Every second counts! (Ha ha ha)
Cut! Through his skin thick blood flows.
No anaesthesia as I dig in!
More of them died, putrefied, but the surgeon lived on.
Fed on their organs, limbs, a blood hunger never satisfied.
Soon he realized his raid of Death had come to an end.
No living soul left, for his hunger driven theft. Killed them all!
«But I must eat!
Just a little piece of me!
Come to daddy!»
He must eat!
Twenty days almost starved to Death in this forsaken place.
Found by soldiers who brought him back, he was safe.
Comatose, little did he know what horrors slowly crawled upon him once he
(a)rose. «Severe war traumas» he was told.
Mouth guard. Strap. Pull him to the ground.
No innocent hands! Every second counts.
He ate his own tongue. Thick blood flows.
«We are losing him!» Heart fails.
So wasteful, tasteful, eaten from within.
This blood hunger grown to be a part of him.
Never satisfied, in his last moment realized,
his raid of death had come to an end.
Songtekstvertaling
Scalpel, Klemmen. Trek hem naar de grond.
Geen onschuldige handen! Elke seconde telt! (Ha ha ha)
Cut! Door zijn huid stroomt er dik bloed.
Geen verdoving.
Milt ontdekt, brutaal verwijderd.
Zo verkwistend, smaakvol, gegeten van binnenuit.
Hecht hem terug zodat hij het overleeft.
Ingewanden eten om in leven te blijven.
Dertien dagen verhongeren sinds ze deze plek hebben gebombardeerd.
Alle wegen blokkeerden het bos vol met mijnen.
Nee, er is geen ontsnapping mogelijk!
Het halve dorp stierf, dieren vluchtten.
De pest loert als een tikkende tijdbom.
De stank van de dood.
Ik zal er geen spijt van krijgen, dokter! Gebruik je vak.
Amputeer nu mijn hand zodat ik kan eten!
Ik kan eten.…
Gedwongen boven gezond verstand hielden ze zichzelf in leven. Verloor al hun waardigheid.
Tang, Klemmen. Trek hem naar de grond.
Geen onschuldige handen! Elke seconde telt! (Ha ha ha)
Cut! Door zijn huid stroomt er dik bloed.
Geen verdoving.
Meer van hen stierven, verrotte, maar de chirurg leefde voort.
Gevoed met hun organen, ledematen, een bloedhonger die nooit bevredigde.
Al snel realiseerde hij zich dat zijn inval van de dood tot een einde was gekomen.
Geen levende ziel meer, voor zijn honger gedreven diefstal. Ik heb ze allemaal vermoord.
"Maar ik moet eten!
Een klein stukje van mij.
Kom bij papa.»
Hij moet eten.
Twintig dagen verhongerden bijna in deze verlaten plek.
Gevonden door soldaten die hem terug brachten, was hij veilig.
Comateus, weinig wist hij welke verschrikkingen langzaam op hem kropen zodra hij
(Rose. "Ernstige oorlogstrauma' s " werd hem verteld.
Mondbeschermer. Riem. Trek hem naar de grond.
Geen onschuldige handen! Elke seconde telt.
Hij At zijn eigen tong op. Dik bloed stroomt.
"We raken hem kwijt!"Hart faalt.
Zo verkwistend, smaakvol, gegeten van binnenuit.
Deze bloedhonger werd een deel van hem.
Nooit tevreden, op zijn laatste moment gerealiseerd,
zijn inval van de dood was ten einde.