Cara Dillon — Bonny Bonny songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bonny Bonny" van Cara Dillon.
Songteksten
Bonny, bonny was my seat in the red rosy yard
And bonny was my ship in the town of Ballynagard
Shade and shelter was for me till I began to fail
You all may guess now my distress lies near the Nightingale
Grief and woe that I must go to fight for England’s King
I neither know his friend or foe, and war’s a cruel thing
The nightingale is near at hand, my time at home is brief
And Carey’s steams and mountain land I part with bitter grief
No more I’ll walk the golden hills with Nancy by my side
Or dream along the sun bright rills, or view my land with pride
We sail away at dawn of day, the sails are ready set
When old Benmore I see no more, I’ll sigh with deep regret
Now all must change and I must range across the ocean wide
Our ship she may in Biscay’s Bay lie low beneath the tide
If I should fall by cannon ball, or sink beneath the sea
Good people all, a tear let fall and mourn for mine and me If God should spare me my greying hair and bring me back again
I’d love far more my Antrim shore, its dark blue hills and rain
Around the fires, my heart’s desires, heaven grant till life shall fail
And keep me far from the cruel war and from the Nightingale
Songtekstvertaling
Bonny, bonny was mijn stoel in de rode Rosy yard.
En bonny was mijn schip in de stad Ballynagard.
Schaduw en beschutting was voor mij totdat ik begon te falen
Jullie kunnen nu allemaal raden dat mijn nood in de buurt van de Nightingale ligt.
Verdriet en verdriet dat ik moet vechten voor de koning van Engeland
Ik ken zijn vriend of vijand niet en oorlog is wreed.
De nightingale is nabij, mijn tijd thuis is kort
En Carey ' s stoombaden en Bergland ... ik deel met bitter verdriet.
Ik loop niet meer door de gouden heuvels met Nancy aan mijn zijde
Of droom langs de zon heldere rills, of bekijk mijn land met trots
We varen weg bij dageraad, de zeilen staan klaar
Als ik Benmore niet meer zie, zucht ik met diepe spijt
Nu moet alles veranderen en ik moet over de oceaan
Ons schip kan in Biscay ' s baai liggen laag onder het getij
Als ik zou vallen door een kanonbal, of zinken onder de zee
Goede mensen allemaal, een traan laat vallen en rouwen om mij en mij als God me mijn grijzende haar zou besparen en me terug zou brengen
Ik zou veel meer willen mijn Antrim shore, zijn donkerblauwe heuvels en regen
Rond het vuur, de verlangens van mijn hart, de hemel schenkt tot het leven zal falen
En hou me ver weg van de wrede oorlog en van de Nightingale.