Calogero — A La Gueule Des Noyés songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A La Gueule Des Noyés" van Calogero.
Songteksten
Cravachée de lumière
La mer houle à la mort
Ses clameurs solitaires
Sur les bouées du port
Un enfant joue dehors
Le coeur dans les filets
A défier le sort
En jetant des galets
Bientôt il sera l’heure
Il quittera l’enfance
Tout en narguant sa peur
Il tentera sa chance
Plus loin que l’horizon
Là où l’ombre s’efface
Il doit couper les ponts
Pour retrouver les traces
Pour retrouver sa trace
Il sait que l’aube est infidèle
Et son destin comme cette houle
Qui ne déploie jamais ses ailes
Il sait que rien n’est plus cruel
Que le silence que la mer roule
Comme une caresse ou un appel
Il sait
Alors il partira
Comme est parti ce frère
Dont il parlait tout bas
Le soir dans ses prières
Personne ici ne pleure
L’absence d’un bateau
Chacun a sa douleur
Qu’il garde bien au chaud
Il sait que l’aube est infidèle
Et son destin comme cette houle
Qui ne déploie jamais ses ailes
Il sait que rien n’est plus cruel
Que le silence que la mer roule
Comme une caresse ou un appel
Il sait
Le cortège est passé
Il ne l’a pas suivi
Il ne va plus prier
Il sait qu’il a grandi
Alors les dents serrées
Il jette ses galets
A la gueule des noyés
Pour voir la mer pleurer
Il jette ses galets
A la gueule des noyés
Pour voir la mer pleurer.
Songtekstvertaling
Ronddraaien van licht
De zee zwelt op tot de dood
Haar eenzame kreten
Op de boeien van de haven
Een kind speelt buiten
Het hart in de netten
Het lot uitdagen
Kiezels gooien
Binnenkort zal het tijd zijn.
Hij zal de kindertijd verlaten
Terwijl hij zijn angst treitert
Hij zal zijn geluk beproeven.
Achter de horizon
Waar de schaduw vervaagt
Hij moet de bruggen doorsnijden.
Om de sporen te vinden
Om zijn spoor te vinden.
Hij weet dat de dageraad ontrouw is.
En zijn lot als dit zwelt op.
Die nooit zijn vleugels uitgeeft
Hij weet dat niets wreder is.
Die stilte die de zee rolt
Zoals een streling of een oproep
Hij weet het.
Dan zal hij vertrekken.
Hoe ging het met die broer?
Waar hij laag over sprak.
In de avond in zijn gebeden
Niemand hier huilt.
De afwezigheid van een boot
Iedereen heeft zijn pijn.
Hou het warm.
Hij weet dat de dageraad ontrouw is.
En zijn lot als dit zwelt op.
Die nooit zijn vleugels uitgeeft
Hij weet dat niets wreder is.
Die stilte die de zee rolt
Zoals een streling of een oproep
Hij weet het.
De processie is voorbij.
Hij volgde hem niet.
Hij zal niet meer bidden.
Hij weet dat hij opgroeide.
Dan geklemd tanden
Hij gooit zijn steentjes
Bij de mond van de verdronken
Om de zee te zien huilen
Hij gooit zijn steentjes
Bij de mond van de verdronken
Om de zee te zien huilen.